సుస్వాగతo

http://coltisorderai.blogspot.ro

Sunday, October 19, 2014

ఆంజనేయునికి‬ హనుమన్నామము

‪‎ఆంజనేయునికి‬ హనుమన్నామము – దేవతల వరములు
Ramudu Thota Venkataramana's photo.
వాయుదేవుడు బాలుని ఎత్తుకుని గుహలోకి వెళ్ళిపోయేను. ఇంద్రునిపై తీవ్ర కోపము కలిగెను. వెంటనే అతడు తన గతిని బంధిచేను. వాయుప్రసారము లేకపోవుటతో ప్రపచంమంతటా కల్లోలము బయలుదేరును. ముల్లోకములలోనూ ఏదిను కదలుట లేదు. అందరి శ్వాస కార్యములనూ బంధింపబడిపోయ్యాయి. దేవతలు భయపడిపోయారు. మహేంద్రుడు పరిగెత్తుకొచ్చాడు. బ్రహ్మదేవుని సమీపించి విషయములను వివరించారు. దేవతా ప్రముఖులను వెంటపెట్టుకొని ఆ పర్వత గుహలోకి వచ్చి, బాలుని స్పర్శించుసరికి అతడు ఆనందముతో లేచినిలబడ్డాడు. దానితో వాయు దేవుడు పరమానంద సంభరితుడయ్యెను. వెంటనే జగత్తు అంతయు ప్రాణవాయు సంచరించింది. బ్రహ్మదేవుడు అమరులనుద్దేశించి”ఈ బాలుడు సాధారణుడుకాదు. దేవతాకార్యసిద్ధ్యర్ద అతరించినాడు. కనుక దేవలందరూ ఇతనికి వరములను ఇవ్వాలి అనెను. అంతలో మహేంద్రుడు ఆనందపారవశ్యమున “నా వజ్రముల వలన ఇతని హనువు భగ్నమైనది కనుక నేటిను౦డి ఇతడు హనుమంతుడని పిలవబడగలడు. నా వజ్రము వలన ఇతనికి ఎన్నడునూ ఏ అపాయము కలగదు అనెను. “నా శతాంశతేజమును ఇతనికి ఇచ్చుచున్నాను. నాశక్తితో ఇతడు తన రూపమును అభిష్టప్రకారము మార్చుకొనగలడు. ఇతనికి శాస్త్రాధ్యయనేచ్చ కలుగనని నేను అతనిచే సమస్త శాస్త్రములనూ అధ్యయనము చేయించెదను. ఇతడు మహావాజ్మియుడు అవును అని సూర్యభగవానుడు పలికాడు. అదే విధముగా వరుణ, కుబేర విశ్వకర్మాది దేవతలందరూ బాలహనుమంతునకు వరములను ప్రసాదించిరి. బ్రహ్మదేవుడు వరములను ఇస్తూ ఈ బాలుడు బ్రహ్మజ్ఞానియై, బ్రహ్మస్త్ర బ్రహ్మపాశవిముక్తుడైయు౦డుగాక!” అని ఆశీర్వదించి, వాయుదేవుని ఉద్దేశించి “నీ కుమారుడు మహా వీరుడై, స్వేచ్చా రుపధారణా సమర్ధుడై, అప్రతిహత గతికలవాడై, అమరకీర్తితో ప్రఖ్యాతి చెందును. రాబోవు రామరావణ సంగ్రామ రంగములో ఇతడు రామసహాయకుడై ఆ మహాత్మునకు అత్యంత ప్రేమపాత్రుడు కాగలడు” అని తెలిపి స్వస్తానమునకు వెళ్ళిపోయిరి. ఈ రీతిగా హనుమంతునకు వరములను ఇచ్చి దేవతలు తమ తమ నెలవులకు వెళ్ళిపోయిరి.

శ్రీ నారదపురాణే సంకటనాశన గణేశస్తోత్రం

నారదౌవాచ :
నారదౌవాచ :
ప్రణమ్య శిరసా దేవం , గౌరీపుత్రం వినాయకమ్,
భక్తావాసం స్మరేన్నిత్యం, ఆయుఃకామార్థసిద్ధయే. 

ప్రథమం వక్రతుండం చ, ఏకదంతం ద్వితీయకమ్, 
తృతీయం కృష్ణపింగాక్షం, గజవక్త్రం చతుర్థకమ్. 

లంబోదరం పంచమం చ, షష్ఠం వికటమేవ చ, 
సప్తమం విఘ్నరాజం చ, ధూమ్రవర్ణం తథాష్టమమ్. 

నవమం ఫాలచంద్రం చ, దశమం తు వినాయకమ్, 
ఏకాదశం గణపతిం, ద్వాదశం తు గజాననమ్. 

ద్వాదశ ఈతాని నామాని, త్రిసంధ్యం యః పఠేన్నరః, 
న చ విఘ్నభయం తస్య, సర్వసిద్ధికారకం ప్రభో ! 

విద్యార్థీ లభతే విద్యాం, దనార్థీ లభతే ధనమ్, 
పుత్రార్థీ లభతే పుత్రాన్, మోక్షార్థీ లభతే గతిమ్. 

జపేత్ గణపతిస్తోత్రం, షడ్భిర్మాసైః ఫలం లభేత్, 
సంవత్సరేణ సిద్ధిం చ, లభతే నాత్ర సంశయః. 

అష్టభ్యో బ్రాహ్మణేభ్యశ్చ, లిఖిత్వా యః సమర్పయేత్, 
తస్య విద్యా భవేత్ సర్వా, గణేశస్య ప్రసాదతః . 

ఇతి శ్రీ నారదపురాణే సంకటనాశన గణేశస్తోత్రం సంపూర్ణమ్.
ప్రణమ్య శిరసా దేవం , గౌరీపుత్రం వినాయకమ్,
భక్తావాసం స్మరేన్నిత్యం, ఆయుఃకామార్థసిద్ధయే.
ప్రథమం వక్రతుండం చ, ఏకదంతం ద్వితీయకమ్, 
తృతీయం కృష్ణపింగాక్షం, గజవక్త్రం చతుర్థకమ్.
లంబోదరం పంచమం చ, షష్ఠం వికటమేవ చ,
సప్తమం విఘ్నరాజం చ, ధూమ్రవర్ణం తథాష్టమమ్.
నవమం ఫాలచంద్రం చ, దశమం తు వినాయకమ్,
ఏకాదశం గణపతిం, ద్వాదశం తు గజాననమ్.
ద్వాదశ ఈతాని నామాని, త్రిసంధ్యం యః పఠేన్నరః,
న చ విఘ్నభయం తస్య, సర్వసిద్ధికారకం ప్రభో !
విద్యార్థీ లభతే విద్యాం, దనార్థీ లభతే ధనమ్,
పుత్రార్థీ లభతే పుత్రాన్, మోక్షార్థీ లభతే గతిమ్.
జపేత్ గణపతిస్తోత్రం, షడ్భిర్మాసైః ఫలం లభేత్,
సంవత్సరేణ సిద్ధిం చ, లభతే నాత్ర సంశయః.
అష్టభ్యో బ్రాహ్మణేభ్యశ్చ, లిఖిత్వా యః సమర్పయేత్,
తస్య విద్యా భవేత్ సర్వా, గణేశస్య ప్రసాదతః .
ఇతి శ్రీ నారదపురాణే సంకటనాశన గణేశస్తోత్రం సంపూర్ణమ్.!!

అర్ధనారీశ్వరుడు ఆది‬ దంపతులు - {జగత్పితరులు}

అర్ధనారీశ్వరుడు ఆది‬ దంపతులు - {జగత్పితరులు}
[పార్వతీ పరమేశ్వరులు ఒకటిగా ఉండడాన్ని అర్ధనారీశ్వరము అని హిందూ పురాణాలలో చెప్పబడి ఉంది . తలనుండి కాలి బొటనవేలివరకూ సమానము గా అంటే నిలువుగా చెరిసగముగా ఉన్న మగ , ఆడ రూపాలు ఒకటిగా ఉండడము . అర్ధ (సగమైన ) నారి (స్త్రీ) , ఈశ్వర (సగమైన పురుషుడు) రూపము (కలిగిఉన్న రూపము) అవుతుంది . తల ఆలోచనకి , పాదము ఆచరణికి సంకేతాలైతే , పార్వతీపరమేశ్వరులు తలనుండి కాలివరకు సమముగా నిలువుగా ఉంటారంటే ఇద్దరి ఆలోచనలూ, ఆచరణలూ ఒక్కటే అన్నమాట .

లోకములో భార్యా భర్తలు అన్యోన్యముగా తప్పు అయినా ఒప్పు అయినా ... ఆచరణలోనూ ,ఆలోచనలోనూ కర్మలలోను , కార్యాలలోను , నిర్ణయాలలోనూ , నిర్మాణాలలోనూ ఒకటిగా సెరిగగముగా ఉండాలని హిందూపురాణాలు అర్ధనారీశ్వరాన్ని చూపడము జరిగింది .

పరమేశ్వరుని , అంబికను ఏకభావముతో , భక్తితో సేవించాలి . అప్పుడే అధిక శుభము కలుగుతుంది . ఇరువురియందును సమాన ప్రీతి ఉండవలెనన్న ... ఆ ఇరువురియందు మాతాపితృ భావము ఉండాలి.]

#అర్ధనారీశ్వరుడు లయకారుడు 
 శివుడికి అధికారం అధికంగా ఉండాలి. ఆ అధికారాన్నే... పార్వతి, దుర్గ, శక్తి రూపాలుగా పిలుస్తారని పురాణాలు చెబుతున్నాయి. అంటే ఆ శక్తిని ఆయన తనలో భాగంగా ధరించాలి. శివుడు, శక్తి... కలిసి పనిచేయడమంటే, స్త్రీపురుషులు సమానమేనని అంతరార్థం. ఈ సంప్రదాయాన్ని చూపడానికే శివుడు + శక్తి కలిసి అర్ధనారీశ్వరుడిగా దర్శనమిస్తారు. శివుడు లేకుండా శక్తి, శక్తి లేకుండా శివుడు ఉండరు. శక్తితో కలిసిన శివుడిని సంపూర్ణుని (సగుణబ్రహ్మ) గా, శక్తితో లేనప్పుడు అసంపూర్ణుని (నిర్గుణబ్రహ్మ) గా పండితులు చెబుతారు.

ఈశ్వరుడు అర్ధనారీశ్వరుడు కదా. అందుకే కాలం కూడా స్త్రీ పురుష రూపాత్మకమైంది. చైత్రం మొదలు భాద్రపదం వరకు అర్ధభాగం పురుష రూపాత్మకం. ఆశ్వయుజంనుంచి ఫాల్గుణం చివరి వరకు గల కాలం స్త్రీ రూపాత్మకం.

#ఆది దంపతులు - జగత్పితరులు
'జగతఃపితరౌ వందే పార్వతీ పరమేశ్వరౌ' అని స్తుతిస్తుంటారు. జగత్తుకంతటికీ తల్లిదండ్రులలాంటి వారు ఆ పార్వతీపరమేశ్వరులు.
ఇది శివపురాణంలోని శతరుద్ర సంహితలో కన్పిస్తుంది. నందీశ్వరుడు బ్రహ్మమానస పుత్రుడైన సనత్కుమారుడికి ఈ కథను వివరించాడు. పూర్వం బ్రహ్మదేవుడు ప్రజలను వృద్ధి చేయటం కోసం తనదైన పద్ధతిలో సృష్టిని చేయసాగాడు. అలా తానొక్కడే ప్రాణులను రూపొందిస్తూ జీవం పోస్తూ ఎంతకాలంగా తన పనిని తాను చేసుకుపోతున్నా అనుకున్నంత సంఖ్యలో ప్రజావృద్ధి జరగలేదు. ఇందుకు ఎంతగానో చింతిల్లిన బ్రహ్మదేవుడు పరమేశ్వరుడిని గురించి తీవ్రంగా తపస్సు చేశాడు. బ్రహ్మ చేసిన కఠిన తపస్సుకు మెచ్చిన శివుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. సగం పురుషుడు, సగం స్త్రీ రూపం గల దేహంతో ఆ శివస్వరూపం వెలుగొందసాగింది. పరమ శక్తితో కూడి ఉన్న ఆ శంకరుడిని చూసి బ్రహ్మదేవుడు సాష్టాంగ ప్రణామం చేసి అనేక విధాల స్తుతించాడు. అప్పుడు శివుడు బ్రహ్మదేవుడితో బ్రహ్మ సృష్టికి సహకరించటానికే అర్ధనారీశ్వర రూపాన్ని తాను ధరించి వచ్చినట్లు చెప్పాడు. అలా పలుకుతున్న శివుడి పార్శ్వ భాగం నుంచి ఉమాదేవి బయటకు వచ్చింది. బ్రహ్మదేవుడు ఆ జగనాత్మను స్తుతించి సృష్టి వృద్ధి చెందటం కోసం సర్వసమర్థమైన ఒక రూపాన్ని ధరించమని, తన కుమారుడైన దక్షుడికి కుమార్తెగా జన్మించమని బ్రహ్మదేవుడు ఉమాదేవిని ప్రార్థించాడు. ఆమె బ్రహ్మను అనుగ్రహించింది. ఆ వెంటనే భవానీదేవి కనుబొమల మధ్య నుంచి ఆమెతో సమానమైన కాంతులు గల ఒక దివ్యశక్తి అక్కడ అవతరించింది. అప్పుడా శక్తిని చూసి పరమేశ్వరుడు బ్రహ్మ తపస్సు చేసి మెప్పించాడు కనుక ఆయన కోర్కెలను నెరవేర్చమని కోరాడు. పరమేశ్వరుని ఆజ్ఞను ఆమె శిరసావహించింది. బ్రహ్మదేవుడు కోరినట్లుగానే అనంతరం ఆమె దక్షుడికి కుమార్తెగా జన్మించింది. ఆనాటి నుంచి ఆ లోకంలో నారీ విభాగం కల్పితమైంది.[పార్వతీ పరమేశ్వరులు ఒకటిగా ఉండడాన్ని అర్ధనారీశ్వరము అని హిందూ పురాణాలలో చెప్పబడి ఉంది . తలనుండి కాలి బొటనవేలివరకూ సమానము గా అంటే నిలువుగా చెరిసగముగా ఉన్న మగ , ఆడ రూపాలు ఒకటిగా ఉండడము . అర్ధ (సగమైన ) నారి (స్త్రీ) , ఈశ్వర (సగమైన పురుషుడు) రూపము (కలిగిఉన్న రూపము) అవుతుంది . తల ఆలోచనకి , పాదము ఆచరణికి సంకేతాలైతే , పార్వతీపరమేశ్వరులు తలనుండి కాలివరకు సమముగా నిలువుగా ఉంటారంటే ఇద్దరి ఆలోచనలూ, ఆచరణలూ ఒక్కటే అన్నమాట .
లోకములో భార్యా భర్తలు అన్యోన్యముగా తప్పు అయినా ఒప్పు అయినా ... ఆచరణలోనూ ,ఆలోచనలోనూ కర్మలలోను , కార్యాలలోను , నిర్ణయాలలోనూ , నిర్మాణాలలోనూ ఒకటిగా సెరిగగముగా ఉండాలని హిందూపురాణాలు అర్ధనారీశ్వరాన్ని చూపడము జరిగింది .
పరమేశ్వరుని , అంబికను ఏకభావముతో , భక్తితో సేవించాలి . అప్పుడే అధిక శుభము కలుగుతుంది . ఇరువురియందును సమాన ప్రీతి ఉండవలెనన్న ... ఆ ఇరువురియందు మాతాపితృ భావము ఉండాలి.]
అర్ధనారీశ్వరుడు‬ లయకారుడు
శివుడికి అధికారం అధికంగా ఉండాలి. ఆ అధికారాన్నే... పార్వతి, దుర్గ, శక్తి రూపాలుగా పిలుస్తారని పురాణాలు చెబుతున్నాయి. అంటే ఆ శక్తిని ఆయన తనలో భాగంగా ధరించాలి. శివుడు, శక్తి... కలిసి పనిచేయడమంటే, స్త్రీపురుషులు సమానమేనని అంతరార్థం. ఈ సంప్రదాయాన్ని చూపడానికే శివుడు + శక్తి కలిసి అర్ధనారీశ్వరుడిగా దర్శనమిస్తారు. శివుడు లేకుండా శక్తి, శక్తి లేకుండా శివుడు ఉండరు. శక్తితో కలిసిన శివుడిని సంపూర్ణుని (సగుణబ్రహ్మ) గా, శక్తితో లేనప్పుడు అసంపూర్ణుని (నిర్గుణబ్రహ్మ) గా పండితులు చెబుతారు.
ఈశ్వరుడు అర్ధనారీశ్వరుడు కదా. అందుకే కాలం కూడా స్త్రీ పురుష రూపాత్మకమైంది. చైత్రం మొదలు భాద్రపదం వరకు అర్ధభాగం పురుష రూపాత్మకం. ఆశ్వయుజంనుంచి ఫాల్గుణం చివరి వరకు గల కాలం స్త్రీ రూపాత్మకం.
‪‎ఆది‬ దంపతులు - జగత్పితరులు
'జగతఃపితరౌ వందే పార్వతీ పరమేశ్వరౌ' అని స్తుతిస్తుంటారు. జగత్తుకంతటికీ తల్లిదండ్రులలాంటి వారు ఆ పార్వతీపరమేశ్వరులు.
ఇది శివపురాణంలోని శతరుద్ర సంహితలో కన్పిస్తుంది. నందీశ్వరుడు బ్రహ్మమానస పుత్రుడైన సనత్కుమారుడికి ఈ కథను వివరించాడు. పూర్వం బ్రహ్మదేవుడు ప్రజలను వృద్ధి చేయటం కోసం తనదైన పద్ధతిలో సృష్టిని చేయసాగాడు. అలా తానొక్కడే ప్రాణులను రూపొందిస్తూ జీవం పోస్తూ ఎంతకాలంగా తన పనిని తాను చేసుకుపోతున్నా అనుకున్నంత సంఖ్యలో ప్రజావృద్ధి జరగలేదు. ఇందుకు ఎంతగానో చింతిల్లిన బ్రహ్మదేవుడు పరమేశ్వరుడిని గురించి తీవ్రంగా తపస్సు చేశాడు. బ్రహ్మ చేసిన కఠిన తపస్సుకు మెచ్చిన శివుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. సగం పురుషుడు, సగం స్త్రీ రూపం గల దేహంతో ఆ శివస్వరూపం వెలుగొందసాగింది. పరమ శక్తితో కూడి ఉన్న ఆ శంకరుడిని చూసి బ్రహ్మదేవుడు సాష్టాంగ ప్రణామం చేసి అనేక విధాల స్తుతించాడు. అప్పుడు శివుడు బ్రహ్మదేవుడితో బ్రహ్మ సృష్టికి సహకరించటానికే అర్ధనారీశ్వర రూపాన్ని తాను ధరించి వచ్చినట్లు చెప్పాడు. అలా పలుకుతున్న శివుడి పార్శ్వ భాగం నుంచి ఉమాదేవి బయటకు వచ్చింది. బ్రహ్మదేవుడు ఆ జగనాత్మను స్తుతించి సృష్టి వృద్ధి చెందటం కోసం సర్వసమర్థమైన ఒక రూపాన్ని ధరించమని, తన కుమారుడైన దక్షుడికి కుమార్తెగా జన్మించమని బ్రహ్మదేవుడు ఉమాదేవిని ప్రార్థించాడు. ఆమె బ్రహ్మను అనుగ్రహించింది. ఆ వెంటనే భవానీదేవి కనుబొమల మధ్య నుంచి ఆమెతో సమానమైన కాంతులు గల ఒక దివ్యశక్తి అక్కడ అవతరించింది. అప్పుడా శక్తిని చూసి పరమేశ్వరుడు బ్రహ్మ తపస్సు చేసి మెప్పించాడు కనుక ఆయన కోర్కెలను నెరవేర్చమని కోరాడు. పరమేశ్వరుని ఆజ్ఞను ఆమె శిరసావహించింది. బ్రహ్మదేవుడు కోరినట్లుగానే అనంతరం ఆమె దక్షుడికి కుమార్తెగా జన్మించింది. ఆనాటి నుంచి ఆ లోకంలో నారీ విభాగం కల్పితమైంది.

భావయామి‬ పవమాన నందనం

భావయామి‬ పవమాన నందనం
#భావయామి పవమాన నందనం
రామావతారంలోని వైశిష్ట్యం వద్దన్నా కనబడేది. నరులైనా, వానరులైనా, రాక్షసులైనా జాతినిబట్టి గాక గుణాన్ని మాత్రమే స్వీకరించి అనుగ్రహించాలని స్వామి జీవితం మానవులకు నిత్యసత్యాన్ని బోధిస్తున్నది. మానవులైన శబరి, గుహుడు, పక్షి జాతికి చెందిన జటాయువు, వానరులైన సుగ్రీవాంజనేయులు, భల్లూకపతి అయిన జాంబవంతుడు- వీరందరూ స్వామి అనుగ్రహానికి పాత్రులైనవారే! ఎవరికి తోచిన విధంగా వాళ్ల స్వామికి సహకరించారు. ఇది ‘సహకారం’ అని భావించకుండా సేవచేసే అవకాశమని భావించినవారే ఈ భాగవతోత్తములు. అందువల్లనే వీరందరూ నేటికి రామకథలో మరచిపోలేని వ్యక్తులుగా ఉండిపోయారు. 
============================
అశ్వర్ధామా బలీర్వ్యాసో
 హనుమశ్చ విభీషణం
 కృపఃపరుశురామశ్చ
 సపె్తైతే చిరంజీవినః

చిరంజీవులుగా పై ఏడుగురిని మనం చెప్పుకొంటాము. వీరిలో ప్రసిద్ధులైన రామభక్తులు ఆంజనేయస్వామి, ఆంజనేయులు రామబంటు. విభీషణుడు కూడా రామ‘బంటు’లాంటి వాడే! ఇద్దరు కిష్కిందలోనే స్వామివారికి సన్నిహితులైనారు. ఆంజనేయులవారు తన స్వామి సుగ్రీవుని కొరకు స్వామి అండన చేరితే విభీషణుడు అన్నగారికి మంచి చెప్పబోయి విఫలుడై స్వామి పంచన చేరాడు.ఆంజనేయుల భక్తి ప్రపత్తుల విషయంలో అందరిదీ ఒకే మాట, ఒకే భావన..రామావతారంలోని వైశిష్ట్యం వద్దన్నా కనబడేది. నరులైనా, వానరులైనా, రాక్షసులైనా జాతినిబట్టి గాక గుణాన్ని మాత్రమే స్వీకరించి అనుగ్రహించాలని స్వామి జీవితం మానవులకు నిత్యసత్యాన్ని బోధిస్తున్నది. మానవులైన శబరి, గుహుడు, పక్షి జాతికి చెందిన జటాయువు, వానరులైన సుగ్రీవాంజనేయులు, భల్లూకపతి అయిన జాంబవంతుడు- వీరందరూ స్వామి అనుగ్రహానికి పాత్రులైనవారే! ఎవరికి తోచిన విధంగా వాళ్ల స్వామికి సహకరించారు. ఇది ‘సహకారం’ అని భావించకుండా సేవచేసే అవకాశమని భావించినవారే ఈ భాగవతోత్తములు. అందువల్లనే వీరందరూ నేటికి రామకథలో మరచిపోలేని వ్యక్తులుగా ఉండిపోయారు.
============================
అశ్వర్ధామా బలీర్వ్యాసో
హనుమశ్చ విభీషణం
కృపఃపరుశురామశ్చ
సపె్తైతే చిరంజీవినః
చిరంజీవులుగా పై ఏడుగురిని మనం చెప్పుకొంటాము. వీరిలో ప్రసిద్ధులైన రామభక్తులు ఆంజనేయస్వామి, ఆంజనేయులు రామబంటు. విభీషణుడు కూడా రామ‘బంటు’లాంటి వాడే! ఇద్దరు కిష్కిందలోనే స్వామివారికి సన్నిహితులైనారు. ఆంజనేయులవారు తన స్వామి సుగ్రీవుని కొరకు స్వామి అండన చేరితే విభీషణుడు అన్నగారికి మంచి చెప్పబోయి విఫలుడై స్వామి పంచన చేరాడు.ఆంజనేయుల భక్తి ప్రపత్తుల విషయంలో అందరిదీ ఒకే మాట, ఒకే భావన..

చంచల‬ నేత్రా! సాంబ శివా!


చంచల‬ నేత్రా! సాంబ శివా! నన్నుంచుము నీదరి సదా శివా!
చంచల‬ నేత్రా! సాంబ శివా!
శ్రీపార్వతీశా! మహా పాప నాశా! ప్రభాపూర్ణ విశ్వేశ! దివ్య ప్రకాశా! నినుంగూర్చి యాలించి, మమ్ముం గృపం బ్రోచు నీ రూపమే చూచి, నీ పూజలన్ జూచి, నీ కోసమే వేచి, నీ దివ్య రూపంబు చిత్తంబునం జేర్చి, నీ పాద పద్మాల సంసేవలం జేయు భక్తుండు యోగ్యుండు.నీ దివ్య ధామంబునందుండి, నిన్నుం సదా చూచు భాగ్యుండు.సుజ్ఞాన తేజుండు, దివ్య ప్రభావుండు, శశ్వన్ మహా జ్ఞాన దేదీప్యమానుండు, దివ్య ప్రకాశుండు, భక్తాగ్రగణ్యుండు కాడే!
మహా భక్తుడౌ వాని శ్రీ పాద పద్మాల ధూళిన్ శిరంబందు దాల్చేటి భాగ్యంబు పుణ్యంబుచేఁ గల్గు, నీ వెల్గులం గాంచు గల్గున్ మనో నేత్ర భాగ్యుల్, ప్రభా పూర్ణ యోగ్యుల్, నినుం గాంచు యోగుల్, లసత్ పుణ్య భాగుల్, సు నిష్కామ భోగుల్, భవానిన్ సదా గొల్చు భక్తాళి భక్తిన్ త్వదీయాంఘ్రి సంసేవనా చిత్తులై, భక్తినున్మత్తులై, ప్రభా పూర్ణ చిత్తంబుతో నీ మహత్వంబునే యెంచుచున్ భక్తితోగొల్చుచున్, లోక సంచారులై భక్తి మైకంబు నిండార శంభో మహాదేవ! భక్తాళినే కావ నీకన్న దిక్కెవ్వరంచున్ నివేదించు చుండున్గదా! దేవ! రక్షింప రావా!
మముంగావ లేవా! మంబుం బ్రోవ గారాదొకో? దేవ దేవా! నమో చంచలాక్షా! నమో ఫాల నేత్రా! నమో చంద్ర మౌళీ! నమో భస్మ తేజా! నమో చంద్ర మౌళీ! నమో పాప నాశా! నినున్ భక్తితోఁ గొల్చు నాంధ్రామృతానంత పాన ప్రబుద్ధ ప్రభా దివ్య తేజుల్ మదిన్ నిల్పి నిన్నున్. త్వదీయాంఘ్రి సంసేవనాసక్త భక్తాళినే బ్రోచి, కాపాడుమా దేవ! అనంత ప్రభావా!!

శ్రీసీతారామ స్తుతి

సాంప్రదాయానుసారముగా శ్రీసీతారామ స్తుతి హనుమంతునకు అత్యంత ప్రీతికరమైనది. "యత్ర యత్ర రఘునాథ కీర్తనం, తత్ర తత్ర కృతమస్తకాంజలిమ్". అయితే రక్షణకు, విజయానికి, గ్రహదోష నివారణకు, ఆరోగ్యానికి, మృత్యుభయ విముక్తికి ఆంజనేయుని స్తుతించడం సర్వ సాధారణం.
సాంప్రదాయానుసారముగా శ్రీసీతారామ స్తుతి హనుమంతునకు అత్యంత ప్రీతికరమైనది. "యత్ర యత్ర రఘునాథ కీర్తనం, తత్ర తత్ర కృతమస్తకాంజలిమ్". అయితే రక్షణకు, విజయానికి, గ్రహదోష నివారణకు, ఆరోగ్యానికి, మృత్యుభయ విముక్తికి ఆంజనేయుని స్తుతించడం సర్వ సాధారణం.

‪‎అమ్మా! శారదాంబా!

సుహృద్భావ పూర్ణులారా! మార్గశిర బహుళ సప్తమి లోకమాత ఐన ‪‎శారదాదేవి‬ తన లీలలో భాగంగా ఈ భూమిమీద పుట్టినరోజు. ఈ సందర్భంగా ఆ జగన్మాత కటాక్షం మీఅందరికీ లభించాలని మనసారా ప్రార్థిస్తున్నాను.
సుహృద్భావ పూర్ణులారా!  మార్గశిర బహుళ సప్తమి  లోకమాత ఐన #శారదాదేవి తన లీలలో  భాగంగా ఈ భూమిమీద పుట్టినరోజు. ఈ సందర్భంగా ఆ జగన్మాత కటాక్షం మీఅందరికీ లభించాలని మనసారా ప్రార్థిస్తున్నాను.

ఈ లోకంలో మానవులలో ఏ ఒక్కరైనా సరే ఆ చదువుల తల్లి కృపామృతాన్ని గ్రోలకుండా ఉండరు. ఆమె వాక్ స్వరూపిణి. 
మానవునికి మంచి పేరైనా చెడ్డ పేరైనా కేవలం మాటాడే మాటలపైనే ఆధారపడి వస్తుంది.. 
ప్రియముగా మాటాడేవారు మంచివారుగాను, చెడుగా మాటాడే వారు చెడ్డవారుగాను సమాజంలో ముద్ర వేయబడతారు.
అందుకే 
#ప్రియ వాక్య ప్రదానేన సర్వే తుష్యంతి జంతవః.
తస్మాత్తదేవ కర్తవ్యం. వచనే కా దరిద్రతా.
 అన్నారు మన పూర్వీకులు.
ఆ మాటాడే శక్తి  మనకు సాక్షాత్తు #సరస్వతీ మాత ప్రసాదమే కదా! 
అట్టి జగన్మాత పుట్టిన రోజు మార్ఘశిర బహుళ సప్తమి. 
మంగళప్రదమైన ఈ సమయంలో మనం ఆ శారదాంబను మనసారా భక్తిగా ధ్యానిద్దాం.
అమ్మా! శారదాంబా!
విధి యొనరించు సృష్టికిని విద్యల రాణివి నీవె తోడుగా!
సదయనువాని మోముననె చక్కగ కాపురముంటివమ్మరో!
మృదుమధురోక్తులన్ భువిని మెల్గగ నీ మహనీయ దీవనల్
బుధవరు లందుచుండె. మము బ్రోవ సువాగ్ఝరి మాకొసంగవే?
కలికాలంబు వివర్ధమానమగుటన్ కాంచంగదే తల్లిరో!
ఖలు దుర్భాషణ దుష్ఫలంబు గొనుటల్, ఖ్యాతుల్ సుహృద్భాషణల్
పలుకం జొచ్చి శుభంబు లందుటయు నీ ప్రఖ్యాత సామర్థ్యమే!
కలిదుర్భాషలు బాపి; సత్య మహిమల్ కల్గింపుమా! శారదా!
#సత్యము పలుకగ జేయుము.
నిత్యము మా జిహ్వ నిలచి నేర్పుగ పలుకుల్
ముత్యముల బోలి పలుకగ
నత్యద్భుతశక్తిఁ జేయు మజముఖవాణీ!
వందే శారద! బ్రహ్మ రాణి! జననీ! బ్రహ్మాండ సంవర్థినీ!
వందే! సజ్జన పండితాళి విలసత్పాండిత్య సద్రూపిణీ!
వందే! కావ్య సుధా స్వరూపిణి! లసత్ప్రజ్ఞాన తేజస్వినీ!
వందే! భారత భారతీ! సుజన సద్భాషాసముద్భాసినీ!
మంచి పలుకు నటుల మముఁ జేసి, మదిలోన
మంచి భావనలను మించ పెంచి,
త్రుంచి దుష్ట బుద్ధి, త్రుంచి దుర్భాషలు,
గాంచుమమ్మ! వాణి! కరుణఁ జూపి.!!
పూర్తి జప ధ్యానాలలో కాలం గడపండి. ప్రపంచం ఉన్నదో లేదో మనకనవసరం.
దివ్యజనని కటాక్షం కోసం మనస్సును సిద్ధం చెయ్యండి.అమ్మ #కటాక్షం
 మనందరిపైనా వర్షించుగాక.
ఈ లోకంలో మానవులలో ఏ ఒక్కరైనా సరే ఆ చదువుల తల్లి కృపామృతాన్ని గ్రోలకుండా ఉండరు. ఆమె వాక్ స్వరూపిణి.
మానవునికి మంచి పేరైనా చెడ్డ పేరైనా కేవలం మాటాడే మాటలపైనే ఆధారపడి వస్తుంది..
ప్రియముగా మాటాడేవారు మంచివారుగాను, చెడుగా మాటాడే వారు చెడ్డవారుగాను సమాజంలో ముద్ర వేయబడతారు.
అందుకే
ప్రియ‬ వాక్య ప్రదానేన సర్వే తుష్యంతి జంతవః.
తస్మాత్తదేవ కర్తవ్యం. వచనే కా దరిద్రతా.
అన్నారు మన పూర్వీకులు.
ఆ మాటాడే శక్తి మనకు సాక్షాత్తు సరస్వతీ‬ మాత ప్రసాదమే కదా!
అట్టి జగన్మాత పుట్టిన రోజు మార్ఘశిర బహుళ సప్తమి.
మంగళప్రదమైన ఈ సమయంలో మనం ఆ శారదాంబను మనసారా భక్తిగా ధ్యానిద్దాం.
అమ్మా! శారదాంబా!
విధి యొనరించు సృష్టికిని విద్యల రాణివి నీవె తోడుగా!
సదయనువాని మోముననె చక్కగ కాపురముంటివమ్మరో!
మృదుమధురోక్తులన్ భువిని మెల్గగ నీ మహనీయ దీవనల్
బుధవరు లందుచుండె. మము బ్రోవ సువాగ్ఝరి మాకొసంగవే?
కలికాలంబు వివర్ధమానమగుటన్ కాంచంగదే తల్లిరో!
ఖలు దుర్భాషణ దుష్ఫలంబు గొనుటల్, ఖ్యాతుల్ సుహృద్భాషణల్
పలుకం జొచ్చి శుభంబు లందుటయు నీ ప్రఖ్యాత సామర్థ్యమే!
కలిదుర్భాషలు బాపి; సత్య మహిమల్ కల్గింపుమా! శారదా!
సత్యము‬ పలుకగ జేయుము.
నిత్యము మా జిహ్వ నిలచి నేర్పుగ పలుకుల్
ముత్యముల బోలి పలుకగ
నత్యద్భుతశక్తిఁ జేయు మజముఖవాణీ!
వందే శారద! బ్రహ్మ రాణి! జననీ! బ్రహ్మాండ సంవర్థినీ!
వందే! సజ్జన పండితాళి విలసత్పాండిత్య సద్రూపిణీ!
వందే! కావ్య సుధా స్వరూపిణి! లసత్ప్రజ్ఞాన తేజస్వినీ!
వందే! భారత భారతీ! సుజన సద్భాషాసముద్భాసినీ!
మంచి పలుకు నటుల మముఁ జేసి, మదిలోన
మంచి భావనలను మించ పెంచి,
త్రుంచి దుష్ట బుద్ధి, త్రుంచి దుర్భాషలు,
గాంచుమమ్మ! వాణి! కరుణఁ జూపి.!!
పూర్తి జప ధ్యానాలలో కాలం గడపండి. ప్రపంచం ఉన్నదో లేదో మనకనవసరం.
దివ్యజనని కటాక్షం కోసం మనస్సును సిద్ధం చెయ్యండి.అమ్మ ‪‎కటాక్షం‬
మనందరిపైనా వర్షించుగాక.

శ్లో||  పంచాశల్లిపిభిర్విభక్త ముఖదో: పన్మధ్య వక్షస్థలాం
      భాస్వన్మౌలి నిబద్ధ చంద్ర శకలామాపీన తుంగస్తనీం
      ముద్రామక్షగుణం సుధాఢ్యకలశం విద్యాం చ హస్తామ్బుజై:
       బిభ్రాణాం విశదప్రభాం త్రినయనాం వాగ్దేవతామాశ్రయే ||

      శారదనీరదేందు ఘనసార పటీర మరాళ మల్లికా 
      హార తుషార ఫేన  రజతాచల కాశ ఫణీశ కుంద మం
      దార సుధాపయోధి సిత తామర  సామరవాహినీ శుభా 
      కారత నొప్పు నిన్ను మది గానగ నెన్నడుగల్గు భారతీ!
శ్లో|| పంచాశల్లిపిభిర్విభక్త ముఖదో: పన్మధ్య వక్షస్థలాం
భాస్వన్మౌలి నిబద్ధ చంద్ర శకలామాపీన తుంగస్తనీం
ముద్రామక్షగుణం సుధాఢ్యకలశం విద్యాం చ హస్తామ్బుజై:
బిభ్రాణాం విశదప్రభాం త్రినయనాం వాగ్దేవతామాశ్రయే ||

శారదనీరదేందు ఘనసార పటీర మరాళ మల్లికా
హార తుషార ఫేన రజతాచల కాశ ఫణీశ కుంద మం
దార సుధాపయోధి సిత తామర సామరవాహినీ శుభా
కారత నొప్పు నిన్ను మది గానగ నెన్నడుగల్గు భారతీ!

శ్రీ‬ ఆంజనేయ స్వామి దండకం

శ్రీ‬ ఆంజనేయ స్వామి దండకం
Ramudu Thota Venkataramana's photo.Ramudu Thota Venkataramana's photo.
శ్రీ ఆంజనేయం ప్రసన్నాంజనేయం ప్రభాదివ్యకాయం ప్రకీర్తి ప్రదాయం
భజేవాయుపుత్రం భజేవాలగాత్రం భజేహం పవిత్రం భజే సూర్యమిత్రం భజే
రుద్రరూపం భజే బ్రహ్మతేజంబటంచున్ ప్రభాతంబు సాయంత్రమున్ నీనామ
సంకీర్తనల్ జేసి, నీరూపు వర్ణించి, నీమీదనున్ దండకం బొక్కటిన్ జేయనూహించి,
నీమూర్తినిన్ గాంచి, నీ సుందరం బెంచి, నీదాసదాసుండనయ్, రామభక్తుండనై,
నిన్ను నేగొల్చెదన్, నీకటాక్షంబునన్ జూపుమా!, వేడుకల్ జేయుమా!, నామొరాలించుమా!,
నన్ను రక్షించుమా!, అంజనాదేవి గర్భాన్వయా! దేవ!‌ నిన్నెంచ నేనంతవాడన్
దయాశాలివై జూడుమా!, దాతవయ్ బ్రోవుమా!, దగ్గరన్నిల్వుమా!, తొల్లి సుగ్రీవుకున్
మంత్రివయ్, స్వామికార్యర్థివైయుండి, శ్రీరామ సౌమిత్రులం జూచి, వారిన్విచారించి,
సర్వేశు పూజించి, యబ్భానుజన్ బంటుగావించి, యవ్వాలిన్జంపి, కాకుత్థ్స తిలకున్
దయా దృష్టి వీక్షించి, కిష్కింధకేతెంచి, శ్రీరామకార్యార్థివై లంకకేతెంచియున్, లంకిణిన్
జంపియున్, లంకనున్ గాల్చియున్, భూమిజన్ జూచి, యానందముప్పొంగ,
నాయుంగరంబిచ్చి, యారత్నమున్ దెచ్చి, శ్రీరాముకున్నిచ్చి సంతోషమున్ గూర్చి, సుగ్రీవుడున్ అంగదజాంబవంతాది నీలాదులన్ గూడి, యాసేతువున్ దాటి, వానరానీకముల్ మూక పెన్మూకలై దైత్యులన్ ద్రుంచగా, రావణుండంత కాలాగ్ని రూపోగ్రుడై, బోరి,
బ్రహ్మాండమైనట్టి యాశక్తియున్ వేసి, యాలక్ష్మణున్ మూర్ఛనొందింపగా నప్పుడేబోయి
సంజీవియున్ దెచ్చి, సౌమిత్రికిన్నిచ్చి, ప్రాణంబు రక్షించగా, కుంభకర్ణాది వీరాళితోపోరి
చండాడి, శ్రీరామ బాణాగ్ని వారందరిన్ రావణున్ జంపగా, నంతలోకంబు
లానందమైయుండ యవ్వేళలన్ యవ్విభీషణున్ వేడుకన్ దోడుకన్ వచ్చి, పట్టాభిషేకంబు
జేయించి, సీతామహాదేవినిన్ దెచ్చి శ్రీరాముతోజేర్చి, నంత నయోధ్యకున్ వచ్చి,
పట్టాభిషేకంబు సంరంభమైయున్న నీకన్న నాకెవ్వరున్ కూర్మిలేరంచు మన్నించినన్
శ్రీరామభక్తి ప్రశస్తంబుగానిన్ను నీనామ సంకీర్తనల్ జేసితే పాపముల్ బాయవే?
భయములున్ దీరవే? భాగ్యముల్ గల్గవే? సకల సామ్రాజ్యముల్ సర్వ సంపత్తులున్
గల్గవే? యోవానరాకార! యో భక్తమందార! యో పుణ్యసంచార! యో ధీర! యో
వీర! యో శూర! నీవేసమస్తంబు నీవే మహాఫలమ్ముగా వెలసి, యా తారకబ్రహ్మ
మంత్రంబు పఠియించుచున్ స్థిరముగా వజ్రదేహంబునుందాల్చి శ్రీరామయంచున్
మనఃపూతమై నెల్లప్పుడున్ తప్పకన్ దలతు నాజిహ్వయందుండుమా! వాత, పిత్త,
కఫ, హ్రుద్రోగాదిమహావ్యాధులన్, చోరాది దుందగులభయంబునుం బావుమా!
నీదీర్ఘదేహన త్రెలోక్య సంచారివై రామనామాంకితధ్యానివై, బ్రహ్మవై, బ్రహ్మతేజంబునన్
రౌద్రనిజ్వాల కల్లోల హా వీర హనుమంత ఓంకార, హ్రీంకార శబ్దంబులన్ భూతప్రేత
పిశాచ శాకినీ ఢాకినీ మోహినీగాలి దయ్యంబులన్ నీదువాలంబునన్ జుట్టి
నేలంబడంగొట్టి నీ ముష్టిఘాతంబులన్ బాహుదండంబులన్ రోమఖండంబులన్
ద్రుంచి కాలాగ్ని రుద్రుండవై మసలుమా! బ్రహ్మ ప్రభాభాసితంబైన నీ దివ్యతేజంబునుం
జూపుమా! రా! రా! నా ముద్దు హనుమంత! యంచున్, నిను బిలుతు దయాదృష్టి
వీక్షించి నన్నేలు నా స్వామి! నమస్తే సదా బ్రహ్మచారీ! నమస్తే ప్రపూర్ణార్తిహారీ!‌
నమో వాయుపుత్రా! నమస్తే, నమస్తే, నమస్తే, నమః!1

శ్రీమచ్ఛంకర భగవత్కృతం కనకధారాస్తోత్రమ

‪‎కనకధారా‬ స్తోత్రం
#కనకధారా స్తోత్రం
వందేవందారు మందార మిందిరానంద కందళమ్, ఆమందానంద సందోహ బంధురం సింధురాననమ్,
అంగం హరే పులకభూషణ మాశ్రయంతీ బృంగాంగనేవ ముకుళాభరణం తమాలమ్,
అంగీకృతాఖిల విభూతి రపాంగలీలా మాంగల్యదాస్తు మమ మంగళ దేవతాయాః 1 

ముగ్ధా ముహర్వదతీ వదనే మురారేః  ప్రేమత్రపా ప్రణహితాని గతాగతాని,
మాలా దృశోర్మధుకరీవ మహోత్పలే యా సా మే శ్రియం దిశతు సాగర సంభవాయాః 2 

విశ్వామరేంద్రపదవిభ్రమదానదక్షమ్ ఆనందవేతు రధుకం మురవిద్విషో‌౬పి
ఈషన్నిషీదతు మయి క్షణమీక్షణార్థమ్ ఇందీవరోదర సహోదర మిందిరాయాః 3 

ఆమీలితాక్షమధిగమ్య ముదా ముకుందమ్ ఆనందకందమనిమేష మనంగతంత్రమ్,
ఆకేకరస్థితకనీనిక పద్మనేత్రం భూత్యై భవేన్మమ భుజంగశయాంగనాయాః 4 

కాలాంబుదాళి లలతోరసికైటభారేః ధారాధరే స్ఫురతి యా తటిదంగనేవ,
మాతుసమస్థజగతాం మహనీయమూర్తిః భద్రాణి మే దిశతు భార్గవనందనాయాః 5 

భాహ్వంతరే మురజితః శ్రితకౌస్తుభే యా హరావళీవ హరినీలమయీ విభాతి,
కమప్రదా భగవతోపి కటాక్షమాలా కల్యాణమావహతు మే కమలాలయాయాః 6 

ప్రాప్తం పదం ప్రథమతః ఖలు యత్ప్రభావాత్ మాంగళ్యభాజి మధుమాధిని మన్యథేన,
మయ్యాపతేత్ తదిహ మన్థర మీక్షణార్థం మన్దాలసం చ మకరాలయకన్యకాయాః 7 

దద్యాద్దయానుపవనో ద్రవిణాంబుధారా మస్మిన్ న కించిన విహంగశిశౌ విషణ్ణే
దుష్కర్మఘర్మమపనీయ చిరాయ దూరం నారాయణప్రణయినీ నయనాంబువాహః 8 

ఇష్టా విశిష్టమతయో౬పి యయా దయార్ద్ర దృష్ట్యా త్రివిష్టపపదం సులభం లభన్తే,
దృష్టిః ప్రహృష్ట కమలోదరదీప్తిరిష్టాం పుష్టిం కృషీష్ట మమ పుష్కరవిష్టరాయాః 9 

గీర్దేవతేతి గరుడధ్వజ సుందరీతి శాకంభరీతి శశిశేఖర వల్లభేతి,
సృష్టిస్థితి ప్రళయ కేళిషు సంస్థితాయై తస్యై నమస్త్రిభువనైక గురోస్తరుణ్యై 10 

శ్రుత్యై నమో౬స్తు శుభకర్మఫలప్రసుత్యై  రత్యై నమో౬స్తు రమణీయ గుణార్ణవాయై,
శక్త్యై నమో౬స్తు శతపత్రనికేతనాయై పుష్ట్యై నమో౬స్తు పురుషోత్తమవల్లభాయై 11 

నమో౬స్తు నాళికానిభాననాయై నమో౬స్తు దుగ్దోదధి జన్మభూమ్యై,
నమో౬స్తు సోమామృత సోదరాయై  నమో౬స్తు నారాయణ వల్లభాయై 12 

నమో౬స్తు హేమాంబుజ పీఠికాయై నమో౬స్తు భూమండల నాయికాయై
నమో౬స్తు దేవాది దయాపరాయై  నమో౬స్తు శార్ఙ్గాయుధ వల్లభాయై13 

నమో౬స్తు దేవ్యై భృగునందనాయై నమో౬స్తు విష్ణోరురసి స్థితాయై
నమో౬స్తు లక్ష్మ్యై కమలాలయాయై నమో౬స్తు దామోదర వల్లభాయై 14 

నమో౬స్తు కాంత్యై కమలేక్షణాయై నమో౬స్తు భూత్యై భువనప్రసూత్యై
నమో౬స్తు దేవాదిభి రర్చితాయై నమో౬స్తు నందాత్మజ వల్లభాయై 15 

సంపత్కరాణి సకలేంద్రియ నందనాని సామ్రాజ్యదానవిభవాని సరోరుహాక్షి!
త్వద్వీక్షితాని దిరితాహరణోద్యతాని మామేవ మాతరనిశం కలయంతు మాన్యే! 16 

శ్రీకటాక్ష సముపాసనావిధిః  సేవకస్య సకలార్థ సంపదః 
సంతనోతి వచనాంగమానసైః  త్వాం మురారిహృదయేశ్వరీం భజే 17 

సరసిజనిలయే! సరోజహస్తే! దవళతమాంశుకగంధమాల్యశోభే!
భగవతీ! హరివల్లభే! మనోజ్ఞే! త్రిభువనభూతికరి! ప్రసీద మహ్యమ్ 18 

దిగ్ఘస్తిభిః కనకకుంభ ముఖావసృష్ట్ స్వర్వాహినీ విమలచారుజలాప్లుతాంగీమ్
ప్రాతర్నమామి జగతాం జననీమశేష లోకాధినాధగృహిణీం అమృతాబ్ధిపుత్రీమ్ 19 

కమలే! కమలాక్షవల్లభే! త్వం కరుణాపూర తరంగితైరపాంగైః
అవలోకయ మామకించనానాం ప్రథమం పాత్రమకృత్రిమం దయాయాః 20 

బిల్వాటవీమధ్యలసత్ సరోజే!  సహస్రపత్రే సుఖసన్నివిష్టామ్
అష్టాపదాంభోరుహ పాణిపద్మాం సువర్ణవర్ణాం ప్రణమామి లక్ష్మీమ్ 21 

కమలాసనపాణినా లలాటే లిఖితామక్షర పంక్తిమస్య జంతోః
పరిమార్జయ మాతరంఘ్రిణా తే ధనికద్వార నివాస దుఃఖదోగ్ధ్రీమ్ 22 

అంభోరుహం జన్మగ్రూహం భవత్యాః  వక్షస్స్థలం భర్తృగృహం మురారేః
కారుణ్యతః కల్పయ పద్మవాసే లీలాగృహం మే హృదయారవిందం 23 

స్తువంతి యే స్తుతిభిరమూభిరన్వహం త్రయీమయీం త్రిభువనమాతరం రమామ్
గుణాధికా గురుతర భాగ్యభాజినో  భవన్తి తే భువి బుధభావితాశయాః 24 

సువర్ణధారాస్తోత్రం యచ్చంకరాచార్యనిర్మితమ్, 

త్రిసంధ్యం యః పఠేన్నిత్యం స కుబేరసమో భవేత్

ఇతి శ్రీమచ్ఛంకర భగవత్కృతం కనకధారాస్తోత్రమ
వందేవందారు మందార మిందిరానంద కందళమ్, ఆమందానంద సందోహ బంధురం సింధురాననమ్,
అంగం హరే పులకభూషణ మాశ్రయంతీ బృంగాంగనేవ ముకుళాభరణం తమాలమ్,
అంగీకృతాఖిల విభూతి రపాంగలీలా మాంగల్యదాస్తు మమ మంగళ దేవతాయాః 1
ముగ్ధా ముహర్వదతీ వదనే మురారేః ప్రేమత్రపా ప్రణహితాని గతాగతాని,
మాలా దృశోర్మధుకరీవ మహోత్పలే యా సా మే శ్రియం దిశతు సాగర సంభవాయాః 2
విశ్వామరేంద్రపదవిభ్రమదానదక్షమ్ ఆనందవేతు రధుకం మురవిద్విషో‌౬పి
ఈషన్నిషీదతు మయి క్షణమీక్షణార్థమ్ ఇందీవరోదర సహోదర మిందిరాయాః 3
ఆమీలితాక్షమధిగమ్య ముదా ముకుందమ్ ఆనందకందమనిమేష మనంగతంత్రమ్,
ఆకేకరస్థితకనీనిక పద్మనేత్రం భూత్యై భవేన్మమ భుజంగశయాంగనాయాః 4
కాలాంబుదాళి లలతోరసికైటభారేః ధారాధరే స్ఫురతి యా తటిదంగనేవ,
మాతుసమస్థజగతాం మహనీయమూర్తిః భద్రాణి మే దిశతు భార్గవనందనాయాః 5
భాహ్వంతరే మురజితః శ్రితకౌస్తుభే యా హరావళీవ హరినీలమయీ విభాతి,
కమప్రదా భగవతోపి కటాక్షమాలా కల్యాణమావహతు మే కమలాలయాయాః 6
ప్రాప్తం పదం ప్రథమతః ఖలు యత్ప్రభావాత్ మాంగళ్యభాజి మధుమాధిని మన్యథేన,
మయ్యాపతేత్ తదిహ మన్థర మీక్షణార్థం మన్దాలసం చ మకరాలయకన్యకాయాః 7
దద్యాద్దయానుపవనో ద్రవిణాంబుధారా మస్మిన్ న కించిన విహంగశిశౌ విషణ్ణే
దుష్కర్మఘర్మమపనీయ చిరాయ దూరం నారాయణప్రణయినీ నయనాంబువాహః 8
ఇష్టా విశిష్టమతయో౬పి యయా దయార్ద్ర దృష్ట్యా త్రివిష్టపపదం సులభం లభన్తే,
దృష్టిః ప్రహృష్ట కమలోదరదీప్తిరిష్టాం పుష్టిం కృషీష్ట మమ పుష్కరవిష్టరాయాః 9
గీర్దేవతేతి గరుడధ్వజ సుందరీతి శాకంభరీతి శశిశేఖర వల్లభేతి,
సృష్టిస్థితి ప్రళయ కేళిషు సంస్థితాయై తస్యై నమస్త్రిభువనైక గురోస్తరుణ్యై 10
శ్రుత్యై నమో౬స్తు శుభకర్మఫలప్రసుత్యై రత్యై నమో౬స్తు రమణీయ గుణార్ణవాయై,
శక్త్యై నమో౬స్తు శతపత్రనికేతనాయై పుష్ట్యై నమో౬స్తు పురుషోత్తమవల్లభాయై 11
నమో౬స్తు నాళికానిభాననాయై నమో౬స్తు దుగ్దోదధి జన్మభూమ్యై,
నమో౬స్తు సోమామృత సోదరాయై నమో౬స్తు నారాయణ వల్లభాయై 12
నమో౬స్తు హేమాంబుజ పీఠికాయై నమో౬స్తు భూమండల నాయికాయై
నమో౬స్తు దేవాది దయాపరాయై నమో౬స్తు శార్ఙ్గాయుధ వల్లభాయై13
నమో౬స్తు దేవ్యై భృగునందనాయై నమో౬స్తు విష్ణోరురసి స్థితాయై
నమో౬స్తు లక్ష్మ్యై కమలాలయాయై నమో౬స్తు దామోదర వల్లభాయై 14
నమో౬స్తు కాంత్యై కమలేక్షణాయై నమో౬స్తు భూత్యై భువనప్రసూత్యై
నమో౬స్తు దేవాదిభి రర్చితాయై నమో౬స్తు నందాత్మజ వల్లభాయై 15
సంపత్కరాణి సకలేంద్రియ నందనాని సామ్రాజ్యదానవిభవాని సరోరుహాక్షి!
త్వద్వీక్షితాని దిరితాహరణోద్యతాని మామేవ మాతరనిశం కలయంతు మాన్యే! 16
శ్రీకటాక్ష సముపాసనావిధిః సేవకస్య సకలార్థ సంపదః
సంతనోతి వచనాంగమానసైః త్వాం మురారిహృదయేశ్వరీం భజే 17
సరసిజనిలయే! సరోజహస్తే! దవళతమాంశుకగంధమాల్యశోభే!
భగవతీ! హరివల్లభే! మనోజ్ఞే! త్రిభువనభూతికరి! ప్రసీద మహ్యమ్ 18
దిగ్ఘస్తిభిః కనకకుంభ ముఖావసృష్ట్ స్వర్వాహినీ విమలచారుజలాప్లుతాంగీమ్
ప్రాతర్నమామి జగతాం జననీమశేష లోకాధినాధగృహిణీం అమృతాబ్ధిపుత్రీమ్ 19
కమలే! కమలాక్షవల్లభే! త్వం కరుణాపూర తరంగితైరపాంగైః
అవలోకయ మామకించనానాం ప్రథమం పాత్రమకృత్రిమం దయాయాః 20
బిల్వాటవీమధ్యలసత్ సరోజే! సహస్రపత్రే సుఖసన్నివిష్టామ్
అష్టాపదాంభోరుహ పాణిపద్మాం సువర్ణవర్ణాం ప్రణమామి లక్ష్మీమ్ 21
కమలాసనపాణినా లలాటే లిఖితామక్షర పంక్తిమస్య జంతోః
పరిమార్జయ మాతరంఘ్రిణా తే ధనికద్వార నివాస దుఃఖదోగ్ధ్రీమ్ 22
అంభోరుహం జన్మగ్రూహం భవత్యాః వక్షస్స్థలం భర్తృగృహం మురారేః
కారుణ్యతః కల్పయ పద్మవాసే లీలాగృహం మే హృదయారవిందం 23
స్తువంతి యే స్తుతిభిరమూభిరన్వహం త్రయీమయీం త్రిభువనమాతరం రమామ్
గుణాధికా గురుతర భాగ్యభాజినో భవన్తి తే భువి బుధభావితాశయాః 24
సువర్ణధారాస్తోత్రం యచ్చంకరాచార్యనిర్మితమ్,
త్రిసంధ్యం యః పఠేన్నిత్యం స కుబేరసమో భవేత్
ఇతి శ్రీమచ్ఛంకర భగవత్కృతం కనకధారాస్తోత్రమ.

శ్రీ‬ రామ సహస్ర నామ స్తోత్రం

శ్రీ‬ రామ సహస్ర నామ స్తోత్రం 
Ramudu Thota Venkataramana's photo.Ramudu Thota Venkataramana's photo.
శ్రీ రా సహస్ర నామ స్తోత్రం ౧) ఓం రాజీవలోచనః శ్రీమాన్ శ్రీ రామో రఘుపున్గవః రామభద్ర స్సదాచారో రాజేంద్రో జానకి పతి: ౨) అగ్రగన్యో వరేన్యశ్చ వరద: పరమేశ్వర: జనార్ధనో జితామిత్ర: పరార్ధైక ప్రయోజన: ౩) విశ్వామిత్ర ప్రియోదాంత శత్రు జిత్ చ్చత్రు తాపన: సర్వజ్ఞ స్సర్వ దేవానాం శరణ్యో వాలిమర్దన: ౪) జ్ఞాన భావ్యో పరిచ్చే ద్యోవాగ్మీ సత్య వ్రత శ్సుచి: జ్ఞానగమ్యో ధృడ ప్రజ్ఞో ఖరద్వంసీ ప్రతాపవాన్ ౫) ధృతిమా నాత్మవాన్ వీరోజిత క్రోధో రి మర్దన: విశ్వరూపో విశాలాక్ష: ప్రభు:పరివ్రుడో ధ్రుడః ౬) ఈశ: ఖడ్గ ధర:శ్రీమాన్ కోసలేయో అనసూయకః విపులాన్గో మహోరస్కః: పరమేష్టీ పరాయణః ౭) సత్యవ్రత స్సత్య శందో గురు: పరమ ధార్మికః లోకజ్ఞో లోక వంద్యశ్చ లోకాత్మా లోకకృత్పర: ౮) అనాదిర్ భగవాన్ సేవ్యో జితమాయో రఘూద్వహః రామో దయాకరో దక్ష స్సర్వజ్న స్సర్వపావనః ౯) బ్రహ్మణ్యో నీతిమాన్ గోప్తా సర్వ దేవమయో హరి: సుందర: పీతవాసాశ్చ సూత్రకార: పురాతన: ౧౦) సౌమ్యో మహర్షి: కోదండీ సర్వజ్న సర్వ గోచర: కవి సుగ్రీవ వరద: సర్వ పున్యాధిక ప్రద: ౧౧) భవ్యో జితారి షడ్వర్గో మహోదారో అఘనాశన: సుకీర్తిరాది పురుష: కాంత:పున్యక్రుతాగమ: ౧౨) అకల్మష శ్చతుర్బాహుస్సర్వా వాసోదురాసదః స్మిత భాషీ నివ్రుతాత్మా స్మృతి మాన్వ్యీర్యవాన్ ప్రభు: ౧౩) దీరోదాత్తో ఘనశ్యామ: సర్వాయుధ: విశారద: అద్ద్యాత్మ యోగనిలయ స్సుమనా లక్ష్మనాగ్రజః ౧౪) సర్వతీర్థమయ శూరహ సర్వయజ్ణ ఫలప్రద: యజ్ణ స్వరూపీ యజ్నేశో జరా మరణ వర్జిత: ౧౫) వర్ణాశ్రమ కరోవర్నీ శత్రుజిత్పురశూత్తమ: విభీషణ ప్రతిష్టతా పరమాత్మా పరాత్పర: ౧౬) ప్రమాణభూతో దుర్ జ్ఞేయ: పూర్ణ: పర పురంజయ: అనంత ద్రుష్ట్టిరానందో ధనుర్వేదో ధనుర్ధర: ౧౭) గుణాకారో గుణశ్రేష్ట: సచ్చిదానంద విగ్రహ: అభివంద్యో మహాకాయో విశ్వకర్మా విశారద: ౧౮) వినీతాత్మా వీతరాగా స్తరస్వీశో జనేశ్వర: కళ్యాణ ప్రకృతి:కల్య స్సర్వేశ స్సర్వ కామద: ౧౯) అక్షర: పురుష స్సాక్షీ కేశవ: పురుషోత్తమ: లోకాధ్యక్షో మహా మాయో విభీషణ వరప్రద: ౨౦) ఆనంద విగ్రహో జ్యొతిర్హ నూమత్ప్రభు రక్షయ: బ్రాజిశ్ను స్సహనో భోక్తా సత్యవాదీ బహు శ్రుత: ౨౧) సుఖద: కారణం కర్తాభవ బంధ విమోచన:దేవ చూడామణి ర్నేతా బ్రహ్మణ్యో బ్రహ్మ వర్ధన: ౨౨) సంసారో త్తారకో రామ స్సర్వ దు:ఖ విమోక్షక్రుత్ విద్వత్తమో విశ్వభర్తా విశ్వహర్తా చ విశ్వక్రుత్ ౨౩) నిత్యో నియత కళ్యాణ స్సీతాశోక వినాశాక్రుత్ కాకుత్సః: పుండరీకాక్షో విశ్వామిత్ర భయాపహ: ౨౪) మారీచ మథనో రామో విరాధవధపండిత: దుస్స్వప్ననాశనో గమ్య: కిరీటీ త్రిదశాదిప: ౨౫) మహా ధనుర్మహకాయో భీమో భీమ పరాక్రమ: తత్వ స్వరూపీ తత్వజ్ఞా స్సత్యవాదీ సువిక్రమ: ౨౬) భూతాత్మా తూతక్రుత్స్వామీ కాలజ్ఞానీ మహావటు: అనిర్వన్నోగుణ గ్రాహీ నిష్కళంక కలన్కహా ౨౭) స్వభావ భద్రస్సత్రుఘ్న: కెశవ: స్తానురీశ్వర: భూతాదిశంబురాదిత్య స్తవిష్ట శాస్వతో ధ్రువ: ౨౮) కవచీ కుండలీ చక్రీ ఖడ్గీ భక్త జనప్రియ: అమృత్యు జన్మ రహిత సర్వజిత్స్సర్వ తాపహ: ౨౯) అనుత్తమో అప్రమేయాత్మ స్సర్వాది గుణసాగర:స్సమ స్సమ్మత్మా సమగ:జటామకుట మండిత: 30) అజేయ: సర్వభూతాత్మా విష్వక్సేనో మహాతపా: లోకాధ్యక్షో మహాబాహు రమ్రుతో వేదవిత్తమ: ౩౧) సహిష్ణు:సద్గతి శాస్తా విశ్వయోనిర్మహాధ్యుతి: అతీంద్ర ఊర్జిత ప్రాంశు రూపెంద్రో వామనో బలీ ౩౨) ధనుర్వేద విధాతాచ బ్రహ్మ విష్ణుశ్చ శంకర: హంసోమరీచి: గోవిందో రత్నఘర్భో మహామతి: ౩౩) వ్యాసో వాచస్పతి స్సర్వధర్పితాసుర మర్దన: జానకి వల్లభ:పూజ్య:ప్రకట: ప్రీతి వర్ధన: ౩౪) సంభవో అతీన్ద్రియో వైద్యో నిర్దేశో జామ్బవత్ప్రభు: దమనో మదనో వ్యాపీ విశ్వరూపీ నిరంజన: ౩౫) నారాయణో-గ్రనీ స్సాదుర్జతాయు: ప్రీతివర్దన: నైకరూపో జగన్నాధస్సుర కార్యహిత:స్వభూ: ౩౬) జితక్రోధో జితారాతి: ప్లవగాది పరాజ్యద: వసుధ స్సుభుజోనైక మాయో భవ్యప్రమోదన: ౩౭) చండాశు స్సిద్ధ సంకల్ప శ్శరనాగత వత్సల: అగదో రోగాహర్తాచ మంత్రవి స్మంత్రభావన: ౩౮) సౌమిత్రి వత్సలో దుర్యో వ్యక్తా వ్యక్త స్వరూపద్రుత్ విశిష్టో గ్రామనీ: శ్రీమాన్ అనుకూల:ప్రియంవద: ౩౯) అతుల స్సాత్వికోదీర: శరాసన విశారద: జ్యేష్ట స్సర్వగునోపేత శ్శక్తిమాన్ తాటకాంతక: ౪౦) వైకున్ట్ట: ప్రాణినాం ప్రాణ:కమట: కమలా పతి: గోవర్ధనధరో మత్స్యరూప:కారున్యసాగర: ౪౧) కుంభకర్ణ ప్రభేత్తాచ గోపీ గోపాల సవ్రుత: మాయావీ స్వాపనోవ్యాపీ రేనుకేయ బలాపః: ౪౨) పినాక మదనో అవన్ధ్య స్సమ్మతో గరుడ ధ్వజ: లోకత్రయాశ్రయో లోక చరితో భరతాగ్రజ: ౪౩) శ్రీధరస్సద్గతి: లోకస్సాక్షీ నారాయణో బుధ: మనోవేగీ మనో రూపీ పూర్ణ:పురుష:పుంగవ: ౪౪) యడుశ్రేశ్తూయదుపతి: భూతవాసస్సు విక్రమ:తేజోధరో ధరోవ్య గ్రశ్చతు:మూర్తిర్మహానిది: ౪౫) చారూనమర్ధనో దివ్యస్శాంతో భరత వందిత:శబ్దాతిగో గభీరాత్మా కోమలాంగ:ప్రజాగర: ౪౬) లోక ఘర్భ శేష శాయీ క్షీరాబ్ధి నిలయో అమల: ఆత్మయోని రదీనాత్మా సహస్రాక్ష సహస్రపాత్ ౪౭) అమ్రుతాన్శుర్మహూ గర్భో నివ్రిత్త విషయ సృహ: త్రికాలజ్నోముని స్సాక్షీ వైహాయసగతి: కృతి: ౪౮) పర్జన్య: కుముదో వీర:భుతావాస:పద్మలోచన: శ్రీవత్సవక్షా: శ్రీరామో వీరహా లక్ష్మనాగ్రజ: ౪౯) లోకాభిరామో లోకారిమర్ధన స్సేవక ప్రియ: సనాతనసమో మేఘశ్యామలో రాక్షసాంత క్రుత్ ౫౦) దివ్యాయుధధర శ్రీమానప్రమేయో జితేంద్రియ: భూదేవవంద్యో జనకప్రియ క్రుత్ప్రపితా మహ: ౫౧) ఉత్తమ స్సాత్వికస్సత్యస్సత్య సంధ్య స్త్రివిక్రమ: సువ్రత స్సులభ స్సూక్ష్మ స్సుఘోష స్సుఖదస్సుదీ: ౫౨) దామోదరో అచ్యుత: శార్న్గే వామనో మధురాధిప: దేవకీనందన స్షౌరి శూరః:కైటభామర్ధన ౫౩) సప్తతాలప్రభేత్తాచ మిత్రవంశ: ప్రవర్ధన: కాలస్వరూపీ కాలాత్మా కాల:కల్యాణద: కవి: ౫౪) సంవత్సరో ఋతు: పక్ష:ఆయనో దివసోయుగ: స్తవ్యోవివిక్తో నిర్లేప స్సర్వవ్యాపీ నిరాకుల: ౫౫) రసో రసస్సారజ్నో లోకసారో రసాత్మక: సర్వ దుఖాతిగో విద్యా రాశి: పరమ గోచర: ౫౬) శేషో విశేషో విగత కల్మషోరఘునాయక: వర్ణ శ్రేష్టో వర్ణ బాహ్యూ వర్న్యో అవర్న్య గునోజ్వల: ౫౭) కర్మసా క్ష్యమర శ్రేష్టో దేవాసుర నమస్కృత: దేవాదిదేవో దేవర్షి:దేవాసుర వరప్రద: ౫౮) సర్వ దేవ మయశ్చ శ్రీ శార్న్గపాని రనుత్తమ: మనోబుద్ధి: అహంకార: ప్రకృతి: పురుషో అవ్యయ: ౫౯) అహల్యా పావన స్వామీ పిత్రుభక్తో వరప్రద:న్యాయోనయధర శ్రీమాన్నయో నగధరో ధ్రువ: ౬౦) లక్ష్మీ విశ్వంభరా భర్తా దేవేంద్రో బలిమర్ధన: బానారిర్మదనో యజ్వానుత్తమో ముని సేవిత: ౬౧) దేవాగ్రనీ: పరధ్యాన తత్పర: పరమ: పర: సామగాన ప్రియో క్రూర:పుణ్య కీర్తి స్సులోచన: ౬౨) పుణ్య: పున్యాధిక:పూర్వ:పూర్ణ: పూరయితా: రవి: జటిల: కల్మశద్వాంత ప్రభంజన విభావసు: ౬౩) జయోజితారి స్సర్వాఘశామానో భవభంజన: అలంకరిష్ను రచలో రోచిశ్ను ర్విక్రమోత్తమ: ౬౫) అంశు శ్శబ్దపతి శ్శబ్దగోచరో రంజన:రఘు: నిశ్శబ్ద ప్రనవో మాలీ స్థూల స్సూక్ష్మో విచక్షణ: ౬౬) ఆత్మయోని రయోనిశ్చ సప్త జిహ్వా స్సహస్రపాత్ సనాతన తమ స్స్రగ్వీ పేశలో జనినం వర: ౬౭) శక్తిమాన్ శంఖభ్రున్నాధ: గదాపద్మ రధాంగ భ్రుత్ నిరీహో నిర్వికల్పశ్చ చిద్రూపో జితసాధ్వస: ౬౮) శతానన: సహస్రాక్షస్సా తమూర్తిర్ఘ నప్రభ: హృత్ పుండరీక శయనో కటినో ద్రవ ఏవచ ౬౯) ఉగ్రో గ్రహపతి:కృష్ణ సమర్దో అనర్థ నాశన: అధర్మ శత్రూ రక్షోఘ్న:పురుహుఉత:పురుష్టుత: ౭౦) బ్రహ్మగర్భో బృహద్గర్భో ధర్మదేనుర్ధనా గమ: హిరణ్య గర్భో జ్యోతిష్మాన్ సులలాట:సువిక్రమ: ౭౧) పిత్రు పూజా రథ శ్చైవ భవానీ ప్రియక్రుద్వషీ నరో నారాయణో రామ:కపర్ధినీ నీలలోహిత: ౭౨) ఉగ్ర: పశుపతి స్త్వాను: విశ్వామిత్రో ద్విజేశ్వర: మాతామహోమాతరిశ్వా విరించో విష్ట రశ్రవా: ౭౩) అక్షోభ్య:సర్వభూతానాం చ్చంద: సర్వ పరాక్రమ: వాలఖిల్యో మహాకల్ప:కల్పవృక్ష:కలాధర: ౭౪) నిదాఘస్తపనో అమోఘ శ్లక్న: పరబలాపహృత్ కబంధ మధనో దివ్య: కంబుగ్రీవ శివప్రియ: ౭౫) శంఖో అనిలస్సునిష్పన్నస్సురభిశిశిరాత్మక: అసంస్ప్రుష్టో అతిధి స్శూర: పరర్ది:పాపనాశక్రుత్ ౭౬) వసుశ్రవా:కవ్యవాహో వ్రతాశీ విశ్వభోజన: రామో నీలోత్పలశ్యామో జ్ఞానస్కందో మహాద్యుతి: ౭౭) పవిత్రపాద: పాపారిర్మని పూరోనభోగతి: ఉత్తారనో దుష్క్రుతిహో దుర్శర్దో దుస్సహో అభయ: ౭౯) అమ్రుతాశో అమృత వపుర్ధర్మస్శ్చాపీ క్రుపాపర: భర్గో వివస్వానాదిత్యో యోగాచార్యో దివస్పతి: ౮౦) ఉదాకీర్తి: ఉద్యోగీ వాంగ్మయ స్సద సన్మయ: నక్షత్ర మాలీ నాకేశ స్వాదిష్టాన: షరాశ్రయ: ౮౧) చతుర్వర్గ ఫలో వర్గీశక్తిత్రయ ఫలం నిధి: నిదానగర్భో నిర్వ్యాజో నిరీహో వ్యాజమర్ధన: ౮౨) శ్రీ వల్లభ స్శివారంభ శ్శాంతిర్భద్ర సమంజస: భూశయో భూతి క్రుద్భూతి: భూషనో భూతవాహన: ౮౩) అకాయో భక్తకాయస్తో కాలజ్ఞానీ మహావటు: పరార్ధ వ్రుత్తిరచలో వివిక్త: శ్రుతిసాగర: ౮౪) స్వభావ భద్రో మధ్యస్థ స్సంసార భయ నాశన: వేద్యో వైద్యో వియద్గోప్తా సర్వామర మునీశ్వర: ౮౫) సురేంద్ర: కరణం కర్మ కర్మ క్రుత్కర్మ్యదోక్షజ: ధైర్యో అగ్ర దుర్యోదాత్రీశ స్సంకల్ప శ్శర్వరీపతి: ౮౬) పరమార్ధ గురు:వృద్ధ శ్శుచి రాశ్రితవత్సల: విష్ణు: విష్ణు:విభుర్యజ్నో యజ్నేశో యజ్నపాలక: ౮౭) ప్రభ విశ్నుర్గ్ర సిష్ణుస్చ లోకాత్మా లోకభావన: కేశవ: కేశిహా కావ్య:కవి:కారణ కారణం ౮౮)కావ్యకర్తా కలాశేషో వామదేవ: పురుష్టుత: ఆదికర్తా వరాహశ్చ మాధవో మధుశూదన: ౮౯) నారాయణో నరో హంసో విషవక్సేనో జనార్ధన: విశ్వకర్తా మహాయజ్ఞో జ్యోతిష్మాన్ పురుషోత్తమ: ౯౦) వైకుంఠ:పుండరీకాక్ష: కృష్ణ సూర్య స్సురార్చిత: నారసిమ్హో మహాభీమో వక్రదంశ్త్రోనఖాయుధ: ౯౧) ఆదిదేవో జగత్కర్తా యోగీశో గరుడధ్వజ: గోవిందో గోపతిర్గోప్తా భూపతిర్భువనేశ్వర: ౯౨) పద్మనాభో హృషీకేశో ధాతా దామోదర:ప్రభు: త్రివిక్రమ త్రిలోకేశో బ్రహ్మేశ: ప్రీతివర్ధన: ౯౩) వామనో దుష్టదమనో గోవిందో గోపవల్లభ: భక్త ప్రియో అచ్యుత స్సత్య స్పత్య కీర్తిద్రుతి స్మృతి: ౯౪) సన్యాసీ శాస్త్ర తత్వజ్నో మందరాద్రి వికేతన: బదరీనిలయ శాంత స్తపస్వీ వైద్యుత ప్రభ: ౯౫) భూతావాసో గృహవాస శ్రీనివాస శ్రియ:పతి: తపోవాసో ముదావాస సత్యావాస సనాతన: ౯౬) పురుష:పుష్కర:పుణ్యం పుష్కరాక్షో మహేశ్వర: పుణ్యమూర్తి: పురానజ్ఞో పుణ్యద:పున్యవర్ధన: ౯౭) శంఖేచక్రీ గదీశార్న్గీ లాంగలీ ముసలీ హాలీ కిరీటీ కుండలీ హారీ మేఖలీ కవచీ ధ్వజీ ౯౮) యోద్దజేతా మహావీర్య: శత్రు జిచ్చ త్రుతాపన: శాస్తా శాస్త్ర కర:శాస్త్రం సతతం శంకరస్తుత: ౯౯) సారథి: స్సాత్విక: స్వామీ సామవేద ప్రియస్సమ: హవనస్సాహసస్శక్తి స్సంపూర్నాన్గాస్సుబుద్ధిమాన్ ౧౦౦) స్వర్గద: కామద: శ్రీద:కీర్తిదో కీర్తినాశన: మోక్షప్రద: పుండరీకాక్ష:క్షీరాబ్ధి కృత నికేతన: ౧౦౧) స్సర్వాత్మా సర్వలోకేశ: ప్రేరక:పాపనాశన: సర్వదేవో జగన్నాథ:స్సర్వలోక మహేశ్వర: ౧౦౨) సర్గ స్థిత్యంత క్రుద్దేవ సర్వలోక సుఖావహ: అక్షయ శాశ్వతో అనంత:క్షయవ్రుద్ధి వివర్జిత: ౧౦౩) నిర్లేపో నిర్గుణ స్సూక్ష్మో నిర్వికారో నిరంజన: ౧౦౪) సర్వోపాది వినిర్ముక్త స్సతామాత్ర వ్యవస్థిత: అధికారీ విభుర్నిత్య: పరమాత్మా సనాతన: ౧౦౫) ఆచలో నిర్మలోవ్యాపీ నిత్యతృప్తో నిరాశ్రయ: శ్యామోయువా లోహితాక్షో దీప్తాస్యో మితభాషణ: ౧౦౬) ఆజానుబాహు స్సుముఖ స్సిమ్హస్కందో మహాభుజ: సత్యవాన్ గునసంపన్నః స్స్వయం తేజాస్సుదీప్తిమాన్ ౧౦౭) కాలాత్మా భగవాన్కాల: కాలచక్ర ప్రవర్తక: నారాయణ: పరంజ్యోతి:పరమాత్మా సనాతన: ౧౦౮) విశ్వ సృద్విశ్వ గోప్తాచ విశ్వభోక్తాచ శాశ్వత: విశ్వేశ్వరో విశ్వమూర్తి: విశ్వాత్మా విశ్వభావన: ౧౦౯) సర్వభూత సుహ్రుచ్చాంత: సర్వ భూతానుకంపన: సర్వేశ్వరేశ్వర:సర్వ శ్రీమానాశ్రిత వత్సల: ౧౧౦) సర్వగస్సర్వ భూతేశ: సర్వ భూతాషయ స్థిత: అభ్యంతరస్య తమసశ్చేత్తా నారాయణ: పర: ౧౧౧) అనాది నిధన: స్రష్టా ప్రజాపతి పతిర్హరి: నారసిమ్హో హృషీకేశ స్సర్వాత్మా సర్వ ద్రుగ్వశీ ౧౧౨) జగత స్తస్తు షశైవ ప్రభుర్నేతా సనాతన:కర్తాధాతా విధాత చ సర్వేషాం ప్రభురీశ్వర: ౧౧౩) సహస్రమూర్తి: విశ్వాత్మా విష్ణు: విశ్వ ద్రుగ్వ్యాయ: పురాణ పురుష:స్రష్టా సహస్రాక్ష సహస్రపాత్ ౧౧౪) తత్వం నారాయణో విష్ణుర్వాసుదేవో స్సనాతన: పరమాత్మా పరబ్రహ్మ సచ్చిదానంద విగ్రహ: ౧౧౫) పరంజ్యోతి: పరంధామ పరాకాశ: పరాత్పర: అచ్యుత: పురుష: కృష్ణ:శాశ్వత శ్శివ ఈశ్వర: ౧౧౬) నిత్యస్సర్వ గత స్థాణు: రుద్రస్సాక్షీ ప్రజాపతి: హిరణ్య గర్భ స్సవితా లోక క్రుల్లోక భ్రుద్విభు: ౧౧౭) రామ: శ్రీమాన్ మహావిష్ణు: జిష్ణుర్దేవ హితావహ: తత్వాత్మా తారక బ్రహ్మా శాశ్వత స్సర్వసిద్ధిధ: ౧౧౮) అకారవాచ్యో భగవాన్ శ్రీపతిర్భూపతి:పుమాన్ సర్వకోకేశ్వర: శ్రీమాన్ సర్వజ్ఞా: సర్వతో ముఖ: ౧౧౯) స్వామీ సుశీల స్సులభ: సర్వజ్ న: సర్వ శక్తిమాన్ నిత్యసంపూర్ణ కామశ్చనైసర్గిక స్సుహృత్సుఖీ ౧౨౦) క్రుపాపీయూష జలధి శ్శరన్య స్సర్వ దేహినాం నారాయణశ్చ స్వామీ చ జగతాం పతిరీశ్వర: ౧౨౧) శ్రీశ శరణ్యో భూతా నం సంశ్రితాభీష్టదాయక: అనంత శ్రీపతి రామో గునభ్రునిర్గునో మహాన్.

శ్రీరాఘవేంద్ర‬ కవచమ్

#శ్రీరాఘవేంద్ర కవచమ్ 
కవచం రాఘవేంద్ర స్యయ తీంద్రస్య మహాత్మనః |
పక్ష్యామి గురువర్యస్య వాంచి తార్ధ ప్రదాయకమ్ ||  1

ఋషిరస్యాప్పణా చార్యః ఛందోనుష్టుప్ ప్రకీర్తితమ్ |
దేవతా శ్రీ రాఘవేంద్ర గురు రిష్టార్ధ సిద్దయే ||  2

అష్టోత్తర శతం జప్యం భక్తి యుక్తేన చేతసా |
ఉద్యతే ప్రద్యోత సద్యోత ధర్మ కూర్మా సనే స్థితమ్ || 3

ఖడ్య ఖద్యోత సద్యోవం ప్రతాపం రామమానసమ్ |
ధృత కాషాయవ సనం తులసీహార వక్షనమ్ || 4

దోర్దండ విలసద్దండ కమండలు విరాజితమ్ |
అభయ జ్ఞాన ముద్రాక్ష మాలాలోల కరాంబుజమ్ || 5

యోగీంద్ర వంద్య పాదాబ్జం రాఘవేంద్ర గురుంభజే
 శిరో రక్షతుమే నిత్యం రాఘవేంద్రోఖిలేష్టదః || 6

పాపాద్రి పాటనే వజ్రః కేశన్ రక్షతుమే సదా |
క్షమాసుర గణాధీశో ముఖం రక్షతుమే గురుః || 7

హరి సేవాలబ్ద సర్వసంపత్ ఫాలం మామావతు |
దేవ స్వభావో వతుమే దృశౌ తత్వ ప్రదర్శకః ||  8

ఇష్ట ప్రదానే కల్పద్రః శ్రోత్రే శ్రుత్యర్ధ బోధకః |
భవ్య స్వరూపోమే నాసాం జిహ్వాంమేవతు భవ్యకృతే || 9

అస్యం రక్షతుమే దుఃఖతూల సంఘాగ్ని చర్యకః |
సుఖధైర్యాది సుగుణో ధృవౌమమ సదావతు || 10

ఓష్టౌరక్షతుమే సర్వగ్రహ నిగ్రహ శక్తిమాన్ |
ఉపప్లవో దధేస్తే తుర్దంతాన్ రక్షతుమే సదాః|| 11

నిరస్త దోషోమే పాతు మేక పోలౌ సర్వపాలకః
 నిర వద్య మహావేషః కంఠ౦ మేవతు సర్వదా || 12

కర్ణమూలేతు ప్రత్యర్ధ మూకత్వకర వాజౌ మమ |
పరవాది జయమే పాతు హస్తౌ సత్తత్వ వాదకృతే || 13

కరో రక్షతుమే విద్వత్పరి జ్ఞేయ విశేషవాన్
 వాగ్వైఖరీ భవ్య శేషజయీవక్ష స్థలం మమ || 14

సతీ సంతాన సంపత్తి భక్తి జ్ఞానాది వృద్ద కృతే |
స్తనౌర రక్షతుమే నిత్యం శరీ రావద్య హానికృతే || 15

పుణ్య వర్దన పాదాబ్జాభి షేక జల సంచయః |
నాభిం రక్షతుమే పార్శౌ ద్యునదీ తుల్య సద్గుణః || 16 

పృష్టం రక్షతుమే నిత్యం తాపత్రయ వినాశకృతే |
కటింమే రక్షతు సదా వంధ్యా సత్పుత్ర దాయకః || 17 

జఘనంమే వతు సదా వ్యంగ న్వంగ సమృద్ద కృతే |
గుహ్యాం రక్షతుమే పాపగ్ర హరిష్ట వినాశ కృతే || 18

భక్తాషు విధ్వంసకర నిజమూర్తి ప్రదర్శకః
 మూర్తి మాన్ పాతుమే రోమ రాఘవేంద్రో జగద్గురుః ||19

సర్వ తంత్ర స్వతంత్రోసౌ జానునిమే సదావతు |
జంఘే రక్షతుమే నిత్యం శ్రీమధ్వమత వర్ధనః || 20

విజయీంద్ర కరాబ్జోత్ధ సుధీంద్ర వరపుత్రకః |
గుల్ఫౌ శ్రీ రాఘవేంద్రో మేయ తిరాట్ సర్వదావతు || 21

పాదౌ రక్షతు సర్వభయహరీ కృపానిధిః |
జ్ఞాన భక్తి సుపుత్రాయుర్యశః శ్రీ పుణ్యవర్దనః || 22

కర పాదాంగులీః సర్వాః మమావతు జగద్గురుః |
ప్రతివాది జయస్వాంత భేద చిహ్నాదరో గురుః || 23

నభానవతుమే సర్వాన్ సర్వశాస్త్ర విశారదః |
అపరోక్షీ కృత శ్రీశః ప్రాచ్వాం దిశి సదావతు || 24 

సదక్షిణే చావతు మాం సము పేక్షిత భావజః |
ఆపేక్షిత ప్రదాతాచ ప్రతీచ ప్రతీచ్యామవతు ప్రభుః || 25

దయాదాక్షిణ్య వైరాగ్య వాక్పాటవ ముఖాంకితః |
ఉదీ చ్యామవతు మాం శాపాను గ్రహ శక్తిమాన్ || 26 

నిఖిలేంద్రియ దోషఘ్నా మహానుగ్రహ కృద్గురుః |
అధశ్చోర్ద్వం చావతు మామష్టాక్షర మమాదితః || 27

ఆత్మాత్మియఘరాశి ఘ్నో మాం రక్షుతు విధక్షుచ |
చాతుర్ణాంచ పు మర్దానాం దాతా ప్రాతః సదావతు || 28

సంగ మేవతు మాం నిత్యం తత్వ విత్సర్వ సౌఖ్యకృతే |
మధ్యాహ్నేగమ్య మహిమా మాం రక్షతు మహాయశాః || 29

మృత పోత ప్రాణదాతా సాయాహ్నే మాంసదావతు |
వేదిస్థ పురుషోజ్జీ వినిశీధే పాతు మాం గురుః || 30

వహ్నీస్థ మాలికోద్దర్తా వహ్ని తపాత్సాదావతు |
సమగ్ర టీకావ్యాఖ్యాత గురుర్మే విషయేవతు || 31

కాంతారే వతుమాం నిత్యం భాట్ట (భాష్య)  సంగ్ర హకృద్గురుః |
సుధా పరిమళోద్దర్త సుచ్చందస్తు సదా వతు || 32

రాజచోర విష వ్యాధ యాదో వన్యమృగాదిభిః |
ఆపస్మారాప హర్తానః శాస్త్ర విత్సర్వ దావతు || 33

గతౌ సర్వత్ర మాం పాతు పనిష దర్ధ కృద్దుతుః
 ఋగ్వ్యా హ్యఖ్యాన కృదా చార్యః స్థితౌరక్షతు మాంసదా || 34 

మంత్రాలయ నివాసీ మాం జాగ్రత్కాలే సదావతు |
న్యాయ ముక్తావళీ కర్తా స్వప్నం రక్షతు మాం సదా || 35

మాం పాతు చంద్రి కావ్యాఖ్యాకర్తా సుపౌత హితత్త్వ కృతే |
సుతంత్ర దీపికా కర్తా సదా రక్షతు మాం గురుః || 36

గీతార్ధ సంగ్ర హకర్తా సదా రక్షతు మాం గురుః |
శ్రీ మధ్వ మత దుగ్దాబ్ది చంద్రో వతు సదానఘః || 37

ఇతి శ్రీ రాఘవేంద్రస్య కవచం పాప నాశనమ్
 సర్వవ్యాధ హరం సద్యః పావనం పుణ్య వర్ధనమ్ || 38

య ఇదం పటతే నిత్యం నియమేన సమాహితః |
అదృష్టిః పూర్ణ దృష్టిః స్యాదేడ మూకోపి వాక్పతిః || 39

పూర్ణాయుః పూర్ణ సంపత్తిః భక్తి జ్ఞానాభి వృద్ద కృతే |
పీత్వావారి నరో యేన కవచే నాభి మంత్రితమ్||  40

జహాతి కుక్షి గాన్ రోగాన్ గురువర్య ప్రసాదతః |
ప్రదక్షిణ నమస్కారాన్ గురోర బృందావనస్యయః || 41 

కరోతి పరమా భక్త్యా తదేత్కవచం పఠన్ |
పంగుః కోణిశ్చ పౌగండః పూర్ణాంగో జాయతే ధృవమ్ || 42

శేషాశ్చ కుష్టు పూర్వశ్చ నశ్యంత్యామయ రాశయః
 అష్టాక్ష రేణ మంత్రేణ స్తోత్రేణ కవచేనచ || 43 

బృందావనే సన్నిహిత సుఖిషిచ్య యధావిధి |
యంత్రే మంత్రాక్ష రాణ్యష్టౌ విలిఖ్యాత ప్రతిష్టితమ్ || 44

షోడ శైరు పచారైశ్చ సంపూజ్య త్రిజగద్దురుమ్ |
అష్టోత్తర శతాఖ్యా భిరర్చ యోత్కు సుమాదిభిః || 45 

ఫలైశ్చ వివిధై రేవ గురోర్చాం ప్రకుర్వతుః |
నామశ్రవణ మాత్రేణ గురు వర్య ప్రసాదతః || 46

భూత ప్రేత పిశాచాద్యాః విద్రవంతిది శోదశ |
పటేదే తత్త్రికమ్ నిత్యం గురోర బృందావనాంతికే || 47 

దీపం సంయోజ్య విద్యావాన్ న భాసు విజయూ భవేత్ |
రాజచోర మహావ్యాఘ్ర సర్పన క్రాది పీడనాత్ || 48 

కవచస్య ప్రభావేణ భయం తస్యన జాయతే |
సోమ సూర్యో పరాగాది కాలే బృందాన నాంతికే || 49

కవచాదికం పుణ్య మప్పణాచార్య దర్శితమ్ ||
జపేద్యః నధనం పుత్రాన్ భార్యాంచ సుమనోరమాం || 50 

జ్ఞానం భక్తీంచ వైరాగ్యం భుక్తీం ముక్తించ శాశ్వతీమ్ |
సంప్రాప్య మోదతే నిత్యం గురువర్య ప్రసాదతః || 51

       ఇతి శ్రీమదప్పణాచార్య విరచితమ్ ||
       !!శ్రీ రాఘవేంద్ర కవచమ్ సంపూర్ణమ్ !!

కవచం రాఘవేంద్ర స్యయ తీంద్రస్య మహాత్మనః |
పక్ష్యామి గురువర్యస్య వాంచి తార్ధ ప్రదాయకమ్ || 1
ఋషిరస్యాప్పణా చార్యః ఛందోనుష్టుప్ ప్రకీర్తితమ్ |
దేవతా శ్రీ రాఘవేంద్ర గురు రిష్టార్ధ సిద్దయే || 2
అష్టోత్తర శతం జప్యం భక్తి యుక్తేన చేతసా |
ఉద్యతే ప్రద్యోత సద్యోత ధర్మ కూర్మా సనే స్థితమ్ || 3
ఖడ్య ఖద్యోత సద్యోవం ప్రతాపం రామమానసమ్ |
ధృత కాషాయవ సనం తులసీహార వక్షనమ్ || 4
దోర్దండ విలసద్దండ కమండలు విరాజితమ్ |
అభయ జ్ఞాన ముద్రాక్ష మాలాలోల కరాంబుజమ్ || 5
యోగీంద్ర వంద్య పాదాబ్జం రాఘవేంద్ర గురుంభజే
శిరో రక్షతుమే నిత్యం రాఘవేంద్రోఖిలేష్టదః || 6
పాపాద్రి పాటనే వజ్రః కేశన్ రక్షతుమే సదా |
క్షమాసుర గణాధీశో ముఖం రక్షతుమే గురుః || 7
హరి సేవాలబ్ద సర్వసంపత్ ఫాలం మామావతు |
దేవ స్వభావో వతుమే దృశౌ తత్వ ప్రదర్శకః || 8
ఇష్ట ప్రదానే కల్పద్రః శ్రోత్రే శ్రుత్యర్ధ బోధకః |
భవ్య స్వరూపోమే నాసాం జిహ్వాంమేవతు భవ్యకృతే || 9
అస్యం రక్షతుమే దుఃఖతూల సంఘాగ్ని చర్యకః |
సుఖధైర్యాది సుగుణో ధృవౌమమ సదావతు || 10
ఓష్టౌరక్షతుమే సర్వగ్రహ నిగ్రహ శక్తిమాన్ |
ఉపప్లవో దధేస్తే తుర్దంతాన్ రక్షతుమే సదాః|| 11
నిరస్త దోషోమే పాతు మేక పోలౌ సర్వపాలకః
నిర వద్య మహావేషః కంఠ౦ మేవతు సర్వదా || 12
కర్ణమూలేతు ప్రత్యర్ధ మూకత్వకర వాజౌ మమ |
పరవాది జయమే పాతు హస్తౌ సత్తత్వ వాదకృతే || 13
కరో రక్షతుమే విద్వత్పరి జ్ఞేయ విశేషవాన్
వాగ్వైఖరీ భవ్య శేషజయీవక్ష స్థలం మమ || 14
సతీ సంతాన సంపత్తి భక్తి జ్ఞానాది వృద్ద కృతే |
స్తనౌర రక్షతుమే నిత్యం శరీ రావద్య హానికృతే || 15
పుణ్య వర్దన పాదాబ్జాభి షేక జల సంచయః |
నాభిం రక్షతుమే పార్శౌ ద్యునదీ తుల్య సద్గుణః || 16
పృష్టం రక్షతుమే నిత్యం తాపత్రయ వినాశకృతే |
కటింమే రక్షతు సదా వంధ్యా సత్పుత్ర దాయకః || 17
జఘనంమే వతు సదా వ్యంగ న్వంగ సమృద్ద కృతే |
గుహ్యాం రక్షతుమే పాపగ్ర హరిష్ట వినాశ కృతే || 18
భక్తాషు విధ్వంసకర నిజమూర్తి ప్రదర్శకః
మూర్తి మాన్ పాతుమే రోమ రాఘవేంద్రో జగద్గురుః ||19
సర్వ తంత్ర స్వతంత్రోసౌ జానునిమే సదావతు |
జంఘే రక్షతుమే నిత్యం శ్రీమధ్వమత వర్ధనః || 20
విజయీంద్ర కరాబ్జోత్ధ సుధీంద్ర వరపుత్రకః |
గుల్ఫౌ శ్రీ రాఘవేంద్రో మేయ తిరాట్ సర్వదావతు || 21
పాదౌ రక్షతు సర్వభయహరీ కృపానిధిః |
జ్ఞాన భక్తి సుపుత్రాయుర్యశః శ్రీ పుణ్యవర్దనః || 22
కర పాదాంగులీః సర్వాః మమావతు జగద్గురుః |
ప్రతివాది జయస్వాంత భేద చిహ్నాదరో గురుః || 23
నభానవతుమే సర్వాన్ సర్వశాస్త్ర విశారదః |
అపరోక్షీ కృత శ్రీశః ప్రాచ్వాం దిశి సదావతు || 24
సదక్షిణే చావతు మాం సము పేక్షిత భావజః |
ఆపేక్షిత ప్రదాతాచ ప్రతీచ ప్రతీచ్యామవతు ప్రభుః || 25
దయాదాక్షిణ్య వైరాగ్య వాక్పాటవ ముఖాంకితః |
ఉదీ చ్యామవతు మాం శాపాను గ్రహ శక్తిమాన్ || 26
నిఖిలేంద్రియ దోషఘ్నా మహానుగ్రహ కృద్గురుః |
అధశ్చోర్ద్వం చావతు మామష్టాక్షర మమాదితః || 27
ఆత్మాత్మియఘరాశి ఘ్నో మాం రక్షుతు విధక్షుచ |
చాతుర్ణాంచ పు మర్దానాం దాతా ప్రాతః సదావతు || 28
సంగ మేవతు మాం నిత్యం తత్వ విత్సర్వ సౌఖ్యకృతే |
మధ్యాహ్నేగమ్య మహిమా మాం రక్షతు మహాయశాః || 29
మృత పోత ప్రాణదాతా సాయాహ్నే మాంసదావతు |
వేదిస్థ పురుషోజ్జీ వినిశీధే పాతు మాం గురుః || 30
వహ్నీస్థ మాలికోద్దర్తా వహ్ని తపాత్సాదావతు |
సమగ్ర టీకావ్యాఖ్యాత గురుర్మే విషయేవతు || 31
కాంతారే వతుమాం నిత్యం భాట్ట (భాష్య) సంగ్ర హకృద్గురుః |
సుధా పరిమళోద్దర్త సుచ్చందస్తు సదా వతు || 32
రాజచోర విష వ్యాధ యాదో వన్యమృగాదిభిః |
ఆపస్మారాప హర్తానః శాస్త్ర విత్సర్వ దావతు || 33
గతౌ సర్వత్ర మాం పాతు పనిష దర్ధ కృద్దుతుః
ఋగ్వ్యా హ్యఖ్యాన కృదా చార్యః స్థితౌరక్షతు మాంసదా || 34
మంత్రాలయ నివాసీ మాం జాగ్రత్కాలే సదావతు |
న్యాయ ముక్తావళీ కర్తా స్వప్నం రక్షతు మాం సదా || 35
మాం పాతు చంద్రి కావ్యాఖ్యాకర్తా సుపౌత హితత్త్వ కృతే |
సుతంత్ర దీపికా కర్తా సదా రక్షతు మాం గురుః || 36
గీతార్ధ సంగ్ర హకర్తా సదా రక్షతు మాం గురుః |
శ్రీ మధ్వ మత దుగ్దాబ్ది చంద్రో వతు సదానఘః || 37
ఇతి శ్రీ రాఘవేంద్రస్య కవచం పాప నాశనమ్
సర్వవ్యాధ హరం సద్యః పావనం పుణ్య వర్ధనమ్ || 38
య ఇదం పటతే నిత్యం నియమేన సమాహితః |
అదృష్టిః పూర్ణ దృష్టిః స్యాదేడ మూకోపి వాక్పతిః || 39
పూర్ణాయుః పూర్ణ సంపత్తిః భక్తి జ్ఞానాభి వృద్ద కృతే |
పీత్వావారి నరో యేన కవచే నాభి మంత్రితమ్|| 40
జహాతి కుక్షి గాన్ రోగాన్ గురువర్య ప్రసాదతః |
ప్రదక్షిణ నమస్కారాన్ గురోర బృందావనస్యయః || 41
కరోతి పరమా భక్త్యా తదేత్కవచం పఠన్ |
పంగుః కోణిశ్చ పౌగండః పూర్ణాంగో జాయతే ధృవమ్ || 42
శేషాశ్చ కుష్టు పూర్వశ్చ నశ్యంత్యామయ రాశయః
అష్టాక్ష రేణ మంత్రేణ స్తోత్రేణ కవచేనచ || 43
బృందావనే సన్నిహిత సుఖిషిచ్య యధావిధి |
యంత్రే మంత్రాక్ష రాణ్యష్టౌ విలిఖ్యాత ప్రతిష్టితమ్ || 44
షోడ శైరు పచారైశ్చ సంపూజ్య త్రిజగద్దురుమ్ |
అష్టోత్తర శతాఖ్యా భిరర్చ యోత్కు సుమాదిభిః || 45
ఫలైశ్చ వివిధై రేవ గురోర్చాం ప్రకుర్వతుః |
నామశ్రవణ మాత్రేణ గురు వర్య ప్రసాదతః || 46
భూత ప్రేత పిశాచాద్యాః విద్రవంతిది శోదశ |
పటేదే తత్త్రికమ్ నిత్యం గురోర బృందావనాంతికే || 47
దీపం సంయోజ్య విద్యావాన్ న భాసు విజయూ భవేత్ |
రాజచోర మహావ్యాఘ్ర సర్పన క్రాది పీడనాత్ || 48
కవచస్య ప్రభావేణ భయం తస్యన జాయతే |
సోమ సూర్యో పరాగాది కాలే బృందాన నాంతికే || 49
కవచాదికం పుణ్య మప్పణాచార్య దర్శితమ్ ||
జపేద్యః నధనం పుత్రాన్ భార్యాంచ సుమనోరమాం || 50
జ్ఞానం భక్తీంచ వైరాగ్యం భుక్తీం ముక్తించ శాశ్వతీమ్ |
సంప్రాప్య మోదతే నిత్యం గురువర్య ప్రసాదతః || 51
ఇతి శ్రీమదప్పణాచార్య విరచితమ్ ||
!!శ్రీ రాఘవేంద్ర కవచమ్ సంపూర్ణమ్ !!

శాకంబరి‬ దేవి

శాకంబరి‬ దేవి టెంపుల్, సహరాన్పూర్
#శాకంబరి దేవి టెంపుల్, సహరాన్పూర్
శాకంబరి దేవి టెంపుల్ సహరాన్ పూర్ కు 40 కి.మీ.ల దూరంలో కల శాకంబరి ప్రాంతంలో కలదు. చరిత్రలో దీని గురించి ఎక్కడా పేర్కొనలేదు కాని,దీనిని ఎంతో పురాతన టెంపుల్ గా భావిస్తారు. టెంపుల్ లోని #విగ్రహాలు పురాతనమైనవి కావు. ఈ టెంపుల్ ను మరాఠాల కాలంలో నిర్మించారని చెపుతారు. మరికొందరు ఆదిశంకరుల వారు ఇక్కడ తపస్సు చేసారని కూడా చెపుతారు. ప్రతి సంవత్సరం ఇక్కడకు అధిక సంఖ్యలో భక్తులు వస్తారు. 

మన సంస్కృతిలో #శక్తి ఆరాధనకు విశేషమైన ప్రాధాన్యం ఉంది. అందులోనూ పరబ్రహ్మాన్ని స్త్రీగా, అమ్మగా కొలిచే ఏకైక సంస్కృతి #హిందూ సంస్కృతి మాత్రమే. అటువంటి ఆ మహాశక్తిని ఆషాఢమాసంలో 'మూల' నక్షత్రం సందర్భంగా #అమ్మవారు శాకంబరి అలంకరణలో #శాకంబరి దేవిగా అలంకరిస్తారు. 
ఈ గుడిలోని #దేవత శాకంబరి దేవి మహిషాసుర మహా దైత్య అనే రాక్షసుడిని వదిన్చిందని ఆమె ఇక్కడ వుండి ప్రతి నెల చివరి లోను ఒక #శాకాహార భోజనంచేసి వంద సంవత్సరాలు వుందని చెపుతారు.
 
#దేవ ఉవాచ :
జగద్ భ్రమ వివర్తైక కారణే పరమేశ్వరీ |
నమః శాకంబరీ శివే నమస్తే శతలోచనే ||
సర్వోపనిషదోద్ఘుస్ఠే దుర్గమాసురనాశిని |
నమో మహేశ్వరీ శివే పంచకోశాంతరస్థితే ||
#దేవతలు అంటున్నారు
ఓం పరమేశ్వరీ, ఈ జగత్తు యొక్క ఆది, అంతాలకు, కారణం నీవు. నీవే శాకంబరివి. అక్షయమైన(లెక్కలేనన్ని) కన్నులు కలదానివి. సకల ఉపనిషదుల చేత కీర్తించబడిన దివ్యత్వానివి నీవు. దుర్గమాసుర సంహారిణివి. సకల శుభాలకు ఈశ్వరివి, పంచకోశముల లోపల ఉండే తత్వాన్ని నీవు. అటువంటి నీకు మా నమస్కారములు.

చేతసాం నిర్వికల్పేన యా ధ్యాయతి మునీశ్వరః |
ప్రణావర్తస్వరూపాం తాం భజామో భువనేశ్వరీం ||
అనంతకోటి బ్రహామండజననీం దివ్యవిగ్రహాం |
బ్రహ్మవిష్ణ్వాదిజననీం సర్వభావైర్నతా వయం ||
ఈ సృష్టిలో ప్రతీదీ నిత్యం మార్పునకు లోనవుతూనే ఉంటుంది. కానీ నీవు ఈ స్థితికి అతీతమైనదానివి, చైతన్య తత్వానివి. మునీశ్వరుల చేత ధ్యానింపబడే దానివి. ప్రణవ(ఓంకారం)స్వరూపానివి. సకల భువనాలకు ఈశ్వరివైన నిన్నే కీర్తిస్తున్నాము. ఎన్నో కోట్ల బ్రహ్మాండాలకు అమ్మవు. చిన్మయస్వరూపిణివి. బ్రహ్మ, విష్ణూ మొదలైన వారందరికి తల్లివి, వారందరు సర్వభావములతో నీకు పాదాభివందనం చేస్తారు.

కః కుర్యాత్ పరమాం దృష్ట్వా రోదనం సకలేశ్వరః |
సదాయం పరమేశానీం శతాక్షి మాతరం వినా ||
అత్యంత దీనులు, బలహీనులైన మా బాధలను చూసి అన్నిటికి అతీతమైన నీవు, శతాక్షిదేవిగా, దయాస్వరూపిణివై రోదించావు. మా కష్టాలను తీర్చావు. నీవు తప్ప అటువంటి పని ఇంకెవరు చేయగలరు?.
శాకంబరి దేవి టెంపుల్ సహరాన్ పూర్ కు 40 కి.మీ.ల దూరంలో కల శాకంబరి ప్రాంతంలో కలదు. చరిత్రలో దీని గురించి ఎక్కడా పేర్కొనలేదు కాని,దీనిని ఎంతో పురాతన టెంపుల్ గా భావిస్తారు. టెంపుల్ లోని విగ్రహాలు‬ పురాతనమైనవి కావు. ఈ టెంపుల్ ను మరాఠాల కాలంలో నిర్మించారని చెపుతారు. మరికొందరు ఆదిశంకరుల వారు ఇక్కడ తపస్సు చేసారని కూడా చెపుతారు. ప్రతి సంవత్సరం ఇక్కడకు అధిక సంఖ్యలో భక్తులు వస్తారు.
మన సంస్కృతిలో శక్తి‬ ఆరాధనకు విశేషమైన ప్రాధాన్యం ఉంది. అందులోనూ పరబ్రహ్మాన్ని స్త్రీగా, అమ్మగా కొలిచే ఏకైక సంస్కృతి హిందూ‬ సంస్కృతి మాత్రమే. అటువంటి ఆ మహాశక్తిని ఆషాఢమాసంలో 'మూల' నక్షత్రం సందర్భంగా ‪‎అమ్మవారు‬ శాకంబరి అలంకరణలో శాకంబరి దేవిగా అలంకరిస్తారు.
ఈ గుడిలోని ‪‎దేవత‬ శాకంబరి దేవి మహిషాసుర మహా దైత్య అనే రాక్షసుడిని వదిన్చిందని ఆమె ఇక్కడ వుండి ప్రతి నెల చివరి లోను ఒక ‪‎శాకాహార‬ భోజనంచేసి వంద సంవత్సరాలు వుందని చెపుతారు.
‪‎దేవ‬ ఉవాచ :
జగద్ భ్రమ వివర్తైక కారణే పరమేశ్వరీ |
నమః శాకంబరీ శివే నమస్తే శతలోచనే ||
సర్వోపనిషదోద్ఘుస్ఠే దుర్గమాసురనాశిని |
నమో మహేశ్వరీ శివే పంచకోశాంతరస్థితే ||
దేవతలు‬ అంటున్నారు
ఓం పరమేశ్వరీ, ఈ జగత్తు యొక్క ఆది, అంతాలకు, కారణం నీవు. నీవే శాకంబరివి. అక్షయమైన(లెక్కలేనన్ని) కన్నులు కలదానివి. సకల ఉపనిషదుల చేత కీర్తించబడిన దివ్యత్వానివి నీవు. దుర్గమాసుర సంహారిణివి. సకల శుభాలకు ఈశ్వరివి, పంచకోశముల లోపల ఉండే తత్వాన్ని నీవు. అటువంటి నీకు మా నమస్కారములు.
చేతసాం నిర్వికల్పేన యా ధ్యాయతి మునీశ్వరః |
ప్రణావర్తస్వరూపాం తాం భజామో భువనేశ్వరీం ||
అనంతకోటి బ్రహామండజననీం దివ్యవిగ్రహాం |
బ్రహ్మవిష్ణ్వాదిజననీం సర్వభావైర్నతా వయం ||
ఈ సృష్టిలో ప్రతీదీ నిత్యం మార్పునకు లోనవుతూనే ఉంటుంది. కానీ నీవు ఈ స్థితికి అతీతమైనదానివి, చైతన్య తత్వానివి. మునీశ్వరుల చేత ధ్యానింపబడే దానివి. ప్రణవ(ఓంకారం)స్వరూపానివి. సకల భువనాలకు ఈశ్వరివైన నిన్నే కీర్తిస్తున్నాము. ఎన్నో కోట్ల బ్రహ్మాండాలకు అమ్మవు. చిన్మయస్వరూపిణివి. బ్రహ్మ, విష్ణూ మొదలైన వారందరికి తల్లివి, వారందరు సర్వభావములతో నీకు పాదాభివందనం చేస్తారు.
కః కుర్యాత్ పరమాం దృష్ట్వా రోదనం సకలేశ్వరః |
సదాయం పరమేశానీం శతాక్షి మాతరం వినా ||
అత్యంత దీనులు, బలహీనులైన మా బాధలను చూసి అన్నిటికి అతీతమైన నీవు, శతాక్షిదేవిగా, దయాస్వరూపిణివై రోదించావు. మా కష్టాలను తీర్చావు. నీవు తప్ప అటువంటి పని ఇంకెవరు చేయగలరు?.

అష్టాదశ‬ శక్తిపీఠ స్తోత్రం

అష్టాదశ‬ శక్తిపీఠ స్తోత్రం
#అష్టాదశ శక్తిపీఠ స్తోత్రం
లంకాయాం శాంకరీ దేవీ, కామాక్షీ కంచికాపురే, 
ప్రద్యుమ్నే శృంగళాదేవీ, చాముండీ క్రౌంచపట్టణే!!

అలంపురే జోగులాంబా, శ్రీశైలే భ్రమరాంబికా, 
కొల్హాపురే మహాలక్ష్మీ, మాధుర్యే ఏకవీరికా!!

ఉజ్జయిన్యాం మహంకాళీ, పీఠికాయాం పురుహూతికా
 ఓఢ్యాయాం గిరిజాదేవీ, మాణిక్యా దక్షవాటికే!!

హరిక్షేత్రే కామరూపా, ప్రయాగే మాధవేశ్వరీ
 జ్వాలాయాం వైష్ణవీ దేవీ, గయా మాంగల్యగౌరికా!!

వారాణస్యాం విశాలాక్షీ, కాశ్మీరేషు సరస్వతీ
 అష్టాదశ సుపీఠాని యోగినా మపి దుర్లభమ్.
సాయంకాలే పఠేన్నిత్యం, సర్వ శత్రువినాశనం!!

సర్వ హరం దివ్యం రోగం 
సర్వ సంపత్కరం శుభం!!
లంకాయాం శాంకరీ దేవీ, కామాక్షీ కంచికాపురే,
ప్రద్యుమ్నే శృంగళాదేవీ, చాముండీ క్రౌంచపట్టణే!!
అలంపురే జోగులాంబా, శ్రీశైలే భ్రమరాంబికా, 
కొల్హాపురే మహాలక్ష్మీ, మాధుర్యే ఏకవీరికా!!
ఉజ్జయిన్యాం మహంకాళీ, పీఠికాయాం పురుహూతికా
ఓఢ్యాయాం గిరిజాదేవీ, మాణిక్యా దక్షవాటికే!!
హరిక్షేత్రే కామరూపా, ప్రయాగే మాధవేశ్వరీ
జ్వాలాయాం వైష్ణవీ దేవీ, గయా మాంగల్యగౌరికా!!
వారాణస్యాం విశాలాక్షీ, కాశ్మీరేషు సరస్వతీ
అష్టాదశ సుపీఠాని యోగినా మపి దుర్లభమ్.
సాయంకాలే పఠేన్నిత్యం, సర్వ శత్రువినాశనం!!
సర్వ హరం దివ్యం రోగం
సర్వ సంపత్కరం శుభం!!

‪‎శ్రీపాదరాయ‬ నామము

#శ్రీపాదరాయ నామము
''నమః శ్రీపాదరాజాయ
 నమస్తే వ్యాసయోగినే
 నమః శ్రీపురందరార్యాయ
 విజయార్యాయ తే నమః!!
హరిదాసులు హరికథాకాలక్షేపసమయములో, దేవరనామములను పాడే వేళలో “శ్రీపాదరాయలకు, వ్యాసరాయలకు, పురందరదాసులకు, విజయదాసులకు నమస్కృతులు” అని స్తుతించడము వాడుక. అంటే ఈ హరినామ సంకీర్తనములకు #మూలపురుషుడైన శ్రీపాదరాయలను మొట్టమొదట పేర్కొనడము ఒక గొప్ప విశేషము.

లక్ష్మీనారాయణతీర్థులకు శ్రీపాదరాయలనే పేరు ఎలా వచ్చింది? దీనికి రెండు కథలు ఉన్నాయి. వాడుకలో ఉన్న మొదటి కథ – ఒకప్పుడు #విబుధేంద్రతీర్థులతో తీర్థయాత్రలు చేస్తుండగా ఉత్తరాదిమఠ స్వాములైన రఘునాథతీర్థులను కొప్ర అనే గ్రామములో సందర్శించడమైనది. ఒక విద్వత్సభను ఏర్పాటు చేశారట. అందులో లక్ష్మీనారాయణుడు ఇద్దరు యతివర్యుల సమక్షములో #టీకాచార్యులనబడే జయతీర్థుల న్యాయసుధను గురించి అపూర్వమైన పద్ధతిలో వ్యాఖ్యానము చేశాడట. దానికి ముగ్ధులైన రఘునాథతీర్థులు “మేమంతా శ్రీపాదులమైతే (యతులైతే) నీవు #శ్రీపాదరాయలు” అని అన్నారట. ఈ బిరుదు అలా అతనికి శాశ్వతముగ నిలిచి పోయింది. మరో కథ – ఆ కాలములో తిరుమలలో శ్రీనివాసుని అర్చించే పూజారులు లంచగొండులు, దేవునికి చెందిన ఆభరాణాదులను తమ స్వంత ఖర్చులకై వాడుకొనేవారట. చంద్రగిరి రాజైన సాళువ నరసింహరాయలు వారిని శిక్షించగా పసివాళ్లు తప్ప మిగిలిన వారందరు చనిపోయారు. అప్పుడు బ్రహ్మహత్యాదోషము రాజుకు అంటుకొంటుంది. ఆ దోషము నుండి రాజును కాపాడినాడనీ, రాజు తన సింహాసనముపై కూర్చుండబెట్టాడని, అప్పుడు ఇతనికి #శ్రీపాదరాయలనే పేరు వచ్చిందని అంటారు. 
ఈ రెండవ కథ ఎందుకంటే #ఉత్తరాది మఠాధికారులైన రఘునాథతీర్థులకు, అందులోనుండి చీలి వేరైన మఠానికి అధికారియైన విబుధేంద్ర తీర్థులకు సామరస్యము ఎంతగా ఉంటుందో అన్నది ప్రశ్నార్థకమే. స్వర్ణవర్ణతీర్థులు బృందావనస్థులైన పిదప #శ్రీరంగములో కొన్ని యేళ్లు ఇతడు ఉండి ఉండవచ్చు. ఒకప్పుడు దేశాటన చేస్తూ, కోలారుకు సమీపములో ఉండే ముళ్బాగిలుకు వచ్చారు. #ముళ్బాగిలు అసలు పేరు మూడలబాగిలు, అంటే పూర్వద్వారము (మూడల అంటే కన్నడములో తూర్పు దిక్కు). దీనికి నిదర్శనముగా వీరి శిష్యుడైన #శ్రీనిధితీర్థులు వ్రాసిన శ్రీపాదరాజాష్టకములోని క్రింది పద్యాన్ని ఇక్కడ ఇస్తున్నాను

''నమ్యద్వీరనృసింహనామనృపతేర్భూదేవహత్యా వ్యధాం
 దూరీకృత్య తదర్పితోజ్జ్వల మహాసింహాసనే సంస్థితః
 సేవ్యే పూర్వకవాటనామకపురే సర్వేష్టసిద్దిప్రదః
 సః శ్రీపాదయతీశ్వరః ప్రతిదినం భూయాత్బహుశ్రేయసే!!
వీరనరసింహుడనే రాజు బ్రాహ్మణుని చంపగా ఆ పాపాన్ని దూరము చేసినప్పుడు ఆ మహారాజు అర్పించిన సింహాసనాన్ని అధిరోహించాడు, తూరుపు వాకిలిగా ఉండే ఊరిలో అందరి కోరికలను తీర్చేవాడు, #శ్రీపాదయతీశ్వరుడు ప్రతిరోజు ఎంతో మంచిని కలుగజేస్తాడు, వారికి నమస్సులు.
ముళ్బాగిలు విజయనగర #రాజ్యానికి తూర్పు సరిహద్దు లాoటిది. అక్కడే సుమారు వంద సంవత్సరాలకు ముందు అక్షోభ్యతీర్థ యతివర్యులు విద్యారణ్యులను వాదములో ఓడించి అంగారముతో (బొగ్గుతో) ఒక #నరసింహస్వామి రేఖాచిత్రాన్ని గీచినట్లు ఒక కథ వుంది. ఏది ఏమైనా శ్రీపాదరాయలు ముళ్బాగిలులో స్థిరపడ్డాడు. అక్కడే పరమపదాన్ని అంది బృందావనస్థులయ్యారు. వారు అక్కడ ఉన్నప్పుడే వ్యాసరాయలు అక్కడికి వచ్చి శ్రీపాదరాయలను తన గురువుగా అంగీకరించి అక్కడే అతని శిష్యుడుగా ఉన్నాడు. ఇక్కడ ఒక విశేషమేమంటే మధ్వమత యతి పరంపరలో గురు శిష్యులైన #శ్రీపాదరాయలకు, వ్యాసరాయలకు మాత్రమే ఈ రాయల పట్టము ఉన్నది, మరెవ్వరికీ లేదు. 

#వాగ్గేయకారత్వము
శ్రీపాదరాయలు యెప్పుడు వాగ్గేయకారుడయ్యాడు? శ్రీపాదరాయలు శ్రీరంగములో తన గురువులైన స్వర్ణవర్ణతీర్థులతో ఉండేటప్పుడు తరచుగా రంగనాథస్వామి ఆలయానికి వెళ్లుతుండేవాడు. అక్కడ పూజాసమయములో ఆళ్వారుల #భక్తిగీతాలను తమిళములో పాడుతూ ఉండడము అతనికి సుపరిచితము. ప్రాంతీయ భాష ఐన తమిళములోని పాటలు సంస్కృతము తెలియని, తమిళ సాహిత్యము కూడా అంతగా తెలియని ప్రజలకు అర్థమయ్యే అవకాశము వుంది, అందువల్ల వారి భక్తి భావము, #ఆధ్యాత్మిక చింతన అధికమవడానికి ఆస్కారము వుంది. మరి కన్నడ భాషలో ఇలా ఎందుకు పాటలు లేవని ఆలోచించేవాడు. ముళ్బాగిలులో స్థిరపడిన తరువాత కన్నడములో పాటలను రచించి దేవుడి పూజ చేసేటప్పుడు వాటిని పాడేవాడు, పాడటము మాత్రమే కాదు, గజ్జెలు కట్టి భక్తి పారవశ్యంతో చిందులు తొక్కేవాడు. ఇతడు చేయని ప్రయోగము లేదనుటలో ఆశ్చర్యము, అతిశయోక్తి ఏ మాత్రము లేదు. కీర్తనలు, భ్రమరగీతములు, వేణుగీతములు, ఉగాభోగములు, వృత్తమాలికలు, దండకము, సుళాదులు మున్నగువాటిని #ప్రప్రథమముగా కన్నడ భక్తి సాహిత్యములో ప్రవేశ పెట్టాడు. 

కర్ణాటక సంగీత #పితామహుడు శ్రీపాదరాయలను పదకవితా పితామహుడు, దాససాహిత్య పితామహుడు అని ఎందుకు అంటారంటే -
1. అంతకు ముందు కన్నడములో విరివిగా లేని కొత్త విధములైన సాహిత్యాన్ని అందరికీ అందుబాటులో ఉండేటందుకు మార్గదర్శి అయ్యాడు. ఈ మార్గదర్శకత్వము ఎలాటిదంటే తరువాతి కాలములో బహుజనాదరణ పొందిన దేవరనామములకు ఇతడే సూత్రధారి.
2. ఇతని భ్రమరగీతాలు, వేణు గీతాలు తరువాతి కాలములోని పదాలకు, జావళులకు నాందీవాక్యాలను పలికాయి.
3. రాగబద్ధమైన, తాళబద్ధమైన పాటలను వృత్తమాలిక ద్వారా కనిపెట్టినది కూడా ఇతడే.
4. కొత్తవి కాకపోయినా ఉగాభోగాలను ఇతనికి పిదప వచ్చిన హరిదాసులు ఎక్కువగా వాడారు. 
5. సంస్కృతములో , తెలుగులో దేవునిపై దండకాలు ఎన్నో ఉన్నా, కన్నడములో ఇతడు వ్రాసిన దండకము నిజముగా అపూర్వమైనది.
6. అన్నిటికంటే ముఖ్యముగా రాగమాలికలవలె తాళమాలికలను తాను వ్రాసిన సుళాదుల ద్వారా కర్ణాటకసంగీతములో ప్రవేశపెట్టిన ఘనత ఇతనిదే.
7. ఒక సంగీత బాణీని సృష్టించడము మాత్రమే కాక ఆ పద్ధతి నిరంతరముగా గంగాప్రవాహములా కొనసాగడానికి ప్రత్యక్షముగా, పరోక్షముగా శిష్యులను ప్రోత్సహించాడు. 

#ప్రత్యక్ష శిష్యులలో ప్రముఖుడు #వ్యాసరాయలు. మాధ్వ యతి పరంపరలో వ్యాసరాయల స్థానము మధ్వాచార్యుల, జయతీర్థుల తరువాతిది మాత్రమే. ఈ ముగ్గురిని ఆచార్యత్రయము అంటారు. #శ్రీపాదరాయలవద్దకు రాక మునుపే ఇతడు ఎన్నో విద్యలను నేర్చినాడు. అయినాకూడ శ్రీపాదరాయలను గురువుగా అంగీకరించాడు. వాదిరాజయతి, పురందరదాసు, కనకదాసు, (వీరు వ్యాసరాయల శిష్యులు) తరువాత తండోపతండములుగా వచ్చిన అనేక #హరిదాసులు ఇతని పరోక్ష శిష్యులే. #శిష్యుడు గౌరవముతో, భక్తితో గురువును స్తుతించడము సామాన్యము, కాని గురువు శిష్యుని గొప్పవాడని, తనతో సమానమని చెప్పడము అరుదు. శ్రీపాదరాయలు అలాటి గురువు. #వ్యాసరాయలను గురించి ఇలా అంటాడు – 
“సాసిర జిహ్వెగళుళ్ళ శేషనె కొండాడబేకు
 వ్యాసమునిరాయర సంన్యాసదిరవ” 

వేయి నాల్కలతోడి శేషుడె మెచ్చుకొనవలెను
 వ్యాసమునిరాయని సంన్యాస మహిమ 

విద్యా ప్రౌఢిమ: వ్యాసరాయలు తన గురువులైన శ్రీపాదరాయల విద్యాప్రౌఢిమనును గురించి సరళముగా సంస్కృతములో వ్రాసిన ఈ పాటలో ఇలా అంటాడు. 
#పల్లవి: 
వాదిగజ మస్తకాంకుశ సుజన బుధగేయ
 మేదినీసురవంద్య శ్రీపాదరాయ 

#చరణం: 
సకల శాస్త్రకలాప సంన్యాసకులదీప
 సకల సత్యస్థాప సుజ్ఞానదీప
 ప్రకట పావనరూప అరికుజనమతలోప
 నికటవర్జిత పాప కీర్తిప్రతాప 

చరణం: 
హరిపదాంబుజభృంగ పరమతాహివిహంగ
 పరమ సుగుణాంతరంగ భవదురితభంగ
 శరణ కీర్తితరంగ శత్రు తిమిరపతంగ
 శరణు శుభచరితాంగ షట్ఛాస్త్రసంగ 

చరణం: 
సిరికృష్ణ దివ్యపాదాబ్జ చింతాలోల
 వర హేమవర్ణ మునిపతియ సుకుమార
 గురుతిలక శ్రీపాదరాయ అమితోద్ధార
 శరణజన సురధేను భక్తమందార ..

''నమః శ్రీపాదరాజాయ
నమస్తే వ్యాసయోగినే
నమః శ్రీపురందరార్యాయ
విజయార్యాయ తే నమః!!
హరిదాసులు హరికథాకాలక్షేపసమయములో, దేవరనామములను పాడే వేళలో “శ్రీపాదరాయలకు, వ్యాసరాయలకు, పురందరదాసులకు, విజయదాసులకు నమస్కృతులు” అని స్తుతించడము వాడుక. అంటే ఈ హరినామ సంకీర్తనములకు ‪‎మూలపురుషుడైన‬శ్రీపాదరాయలను మొట్టమొదట పేర్కొనడము ఒక గొప్ప విశేషము.
లక్ష్మీనారాయణతీర్థులకు శ్రీపాదరాయలనే పేరు ఎలా వచ్చింది? దీనికి రెండు కథలు ఉన్నాయి. వాడుకలో ఉన్న మొదటి కథ – ఒకప్పుడు విబుధేంద్రతీర్థులతో‬ తీర్థయాత్రలు చేస్తుండగా ఉత్తరాదిమఠ స్వాములైన రఘునాథతీర్థులను కొప్ర అనే గ్రామములో సందర్శించడమైనది. ఒక విద్వత్సభను ఏర్పాటు చేశారట. అందులో లక్ష్మీనారాయణుడు ఇద్దరు యతివర్యుల సమక్షములో టీకాచార్యులనబడే‬ జయతీర్థుల న్యాయసుధను గురించి అపూర్వమైన పద్ధతిలో వ్యాఖ్యానము చేశాడట. దానికి ముగ్ధులైన రఘునాథతీర్థులు “మేమంతా శ్రీపాదులమైతే (యతులైతే) నీవు శ్రీపాదరాయలు‬” అని అన్నారట. ఈ బిరుదు అలా అతనికి శాశ్వతముగ నిలిచి పోయింది. మరో కథ – ఆ కాలములో తిరుమలలో శ్రీనివాసుని అర్చించే పూజారులు లంచగొండులు, దేవునికి చెందిన ఆభరాణాదులను తమ స్వంత ఖర్చులకై వాడుకొనేవారట. చంద్రగిరి రాజైన సాళువ నరసింహరాయలు వారిని శిక్షించగా పసివాళ్లు తప్ప మిగిలిన వారందరు చనిపోయారు. అప్పుడు బ్రహ్మహత్యాదోషము రాజుకు అంటుకొంటుంది. ఆ దోషము నుండి రాజును కాపాడినాడనీ, రాజు తన సింహాసనముపై కూర్చుండబెట్టాడని, అప్పుడు ఇతనికి ‪‎శ్రీపాదరాయలనే‬ పేరు వచ్చిందని అంటారు.
ఈ రెండవ కథ ఎందుకంటే ఉత్తరాది‬ మఠాధికారులైన రఘునాథతీర్థులకు, అందులోనుండి చీలి వేరైన మఠానికి అధికారియైన విబుధేంద్ర తీర్థులకు సామరస్యము ఎంతగా ఉంటుందో అన్నది ప్రశ్నార్థకమే. స్వర్ణవర్ణతీర్థులు బృందావనస్థులైన పిదప ‪‎శ్రీరంగములో‬ కొన్ని యేళ్లు ఇతడు ఉండి ఉండవచ్చు. ఒకప్పుడు దేశాటన చేస్తూ, కోలారుకు సమీపములో ఉండే ముళ్బాగిలుకు వచ్చారు. ‪‎ముళ్బాగిలు‬ అసలు పేరు మూడలబాగిలు, అంటే పూర్వద్వారము (మూడల అంటే కన్నడములో తూర్పు దిక్కు). దీనికి నిదర్శనముగా వీరి శిష్యుడైన‪ ‎శ్రీనిధితీర్థులు‬ వ్రాసిన శ్రీపాదరాజాష్టకములోని క్రింది పద్యాన్ని ఇక్కడ ఇస్తున్నాను
''నమ్యద్వీరనృసింహనామనృపతేర్భూదేవహత్యా వ్యధాం
దూరీకృత్య తదర్పితోజ్జ్వల మహాసింహాసనే సంస్థితః
సేవ్యే పూర్వకవాటనామకపురే సర్వేష్టసిద్దిప్రదః
సః శ్రీపాదయతీశ్వరః ప్రతిదినం భూయాత్బహుశ్రేయసే!!
వీరనరసింహుడనే రాజు బ్రాహ్మణుని చంపగా ఆ పాపాన్ని దూరము చేసినప్పుడు ఆ మహారాజు అర్పించిన సింహాసనాన్ని అధిరోహించాడు, తూరుపు వాకిలిగా ఉండే ఊరిలో అందరి కోరికలను తీర్చేవాడు, ‪‎శ్రీపాదయతీశ్వరుడు‬ ప్రతిరోజు ఎంతో మంచిని కలుగజేస్తాడు, వారికి నమస్సులు.
ముళ్బాగిలు విజయనగర రాజ్యానికి‬ తూర్పు సరిహద్దు లాoటిది. అక్కడే సుమారు వంద సంవత్సరాలకు ముందు అక్షోభ్యతీర్థ యతివర్యులు విద్యారణ్యులను వాదములో ఓడించి అంగారముతో (బొగ్గుతో) ఒక నరసింహస్వామి‬ రేఖాచిత్రాన్ని గీచినట్లు ఒక కథ వుంది. ఏది ఏమైనా శ్రీపాదరాయలు ముళ్బాగిలులో స్థిరపడ్డాడు. అక్కడే పరమపదాన్ని అంది బృందావనస్థులయ్యారు. వారు అక్కడ ఉన్నప్పుడే వ్యాసరాయలు అక్కడికి వచ్చి శ్రీపాదరాయలను తన గురువుగా అంగీకరించి అక్కడే అతని శిష్యుడుగా ఉన్నాడు. ఇక్కడ ఒక విశేషమేమంటే మధ్వమత యతి పరంపరలో గురు శిష్యులైన ‪‎శ్రీపాదరాయలకు‬, వ్యాసరాయలకు మాత్రమే ఈ రాయల పట్టము ఉన్నది, మరెవ్వరికీ లేదు.
‪‎వాగ్గేయకారత్వము‬
శ్రీపాదరాయలు యెప్పుడు వాగ్గేయకారుడయ్యాడు? శ్రీపాదరాయలు శ్రీరంగములో తన గురువులైన స్వర్ణవర్ణతీర్థులతో ఉండేటప్పుడు తరచుగా రంగనాథస్వామి ఆలయానికి వెళ్లుతుండేవాడు. అక్కడ పూజాసమయములో ఆళ్వారుల భక్తిగీతాలను‬ తమిళములో పాడుతూ ఉండడము అతనికి సుపరిచితము. ప్రాంతీయ భాష ఐన తమిళములోని పాటలు సంస్కృతము తెలియని, తమిళ సాహిత్యము కూడా అంతగా తెలియని ప్రజలకు అర్థమయ్యే అవకాశము వుంది, అందువల్ల వారి భక్తి భావము, ‪‎ఆధ్యాత్మిక‬ చింతన అధికమవడానికి ఆస్కారము వుంది. మరి కన్నడ భాషలో ఇలా ఎందుకు పాటలు లేవని ఆలోచించేవాడు. ముళ్బాగిలులో స్థిరపడిన తరువాత కన్నడములో పాటలను రచించి దేవుడి పూజ చేసేటప్పుడు వాటిని పాడేవాడు, పాడటము మాత్రమే కాదు, గజ్జెలు కట్టి భక్తి పారవశ్యంతో చిందులు తొక్కేవాడు. ఇతడు చేయని ప్రయోగము లేదనుటలో ఆశ్చర్యము, అతిశయోక్తి ఏ మాత్రము లేదు. కీర్తనలు, భ్రమరగీతములు, వేణుగీతములు, ఉగాభోగములు, వృత్తమాలికలు, దండకము, సుళాదులు మున్నగువాటిని ప్రప్రథమముగా‬ కన్నడ భక్తి సాహిత్యములో ప్రవేశ పెట్టాడు.
కర్ణాటక సంగీత పితామహుడు‬ శ్రీపాదరాయలను పదకవితా పితామహుడు, దాససాహిత్య పితామహుడు అని ఎందుకు అంటారంటే -
1. అంతకు ముందు కన్నడములో విరివిగా లేని కొత్త విధములైన సాహిత్యాన్ని అందరికీ అందుబాటులో ఉండేటందుకు మార్గదర్శి అయ్యాడు. ఈ మార్గదర్శకత్వము ఎలాటిదంటే తరువాతి కాలములో బహుజనాదరణ పొందిన దేవరనామములకు ఇతడే సూత్రధారి.
2. ఇతని భ్రమరగీతాలు, వేణు గీతాలు తరువాతి కాలములోని పదాలకు, జావళులకు నాందీవాక్యాలను పలికాయి.
3. రాగబద్ధమైన, తాళబద్ధమైన పాటలను వృత్తమాలిక ద్వారా కనిపెట్టినది కూడా ఇతడే.
4. కొత్తవి కాకపోయినా ఉగాభోగాలను ఇతనికి పిదప వచ్చిన హరిదాసులు ఎక్కువగా వాడారు.
5. సంస్కృతములో , తెలుగులో దేవునిపై దండకాలు ఎన్నో ఉన్నా, కన్నడములో ఇతడు వ్రాసిన దండకము నిజముగా అపూర్వమైనది.
6. అన్నిటికంటే ముఖ్యముగా రాగమాలికలవలె తాళమాలికలను తాను వ్రాసిన సుళాదుల ద్వారా కర్ణాటకసంగీతములో ప్రవేశపెట్టిన ఘనత ఇతనిదే.
7. ఒక సంగీత బాణీని సృష్టించడము మాత్రమే కాక ఆ పద్ధతి నిరంతరముగా గంగాప్రవాహములా కొనసాగడానికి ప్రత్యక్షముగా, పరోక్షముగా శిష్యులను ప్రోత్సహించాడు.
‪‎ప్రత్యక్ష‬ శిష్యులలో ప్రముఖుడు ‪‎వ్యాసరాయలు‬. మాధ్వ యతి పరంపరలో వ్యాసరాయల స్థానము మధ్వాచార్యుల, జయతీర్థుల తరువాతిది మాత్రమే. ఈ ముగ్గురిని ఆచార్యత్రయము అంటారు. ‪‎శ్రీపాదరాయలవద్దకు‬ రాక మునుపే ఇతడు ఎన్నో విద్యలను నేర్చినాడు. అయినాకూడ శ్రీపాదరాయలను గురువుగా అంగీకరించాడు. వాదిరాజయతి, పురందరదాసు, కనకదాసు, (వీరు వ్యాసరాయల శిష్యులు) తరువాత తండోపతండములుగా వచ్చిన అనేక‪ ‎హరిదాసులు‬ ఇతని పరోక్ష శిష్యులే. ‪‎శిష్యుడు‬ గౌరవముతో, భక్తితో గురువును స్తుతించడము సామాన్యము, కాని గురువు శిష్యుని గొప్పవాడని, తనతో సమానమని చెప్పడము అరుదు. శ్రీపాదరాయలు అలాటి గురువు. వ్యాసరాయలను‬ గురించి ఇలా అంటాడు –
“సాసిర జిహ్వెగళుళ్ళ శేషనె కొండాడబేకు
వ్యాసమునిరాయర సంన్యాసదిరవ”
వేయి నాల్కలతోడి శేషుడె మెచ్చుకొనవలెను
వ్యాసమునిరాయని సంన్యాస మహిమ
విద్యా ప్రౌఢిమ: వ్యాసరాయలు తన గురువులైన శ్రీపాదరాయల విద్యాప్రౌఢిమనును గురించి సరళముగా సంస్కృతములో వ్రాసిన ఈ పాటలో ఇలా అంటాడు.
‪‎పల్లవి‬:
వాదిగజ మస్తకాంకుశ సుజన బుధగేయ
మేదినీసురవంద్య శ్రీపాదరాయ
చరణం‬:
సకల శాస్త్రకలాప సంన్యాసకులదీప
సకల సత్యస్థాప సుజ్ఞానదీప
ప్రకట పావనరూప అరికుజనమతలోప
నికటవర్జిత పాప కీర్తిప్రతాప
చరణం:
హరిపదాంబుజభృంగ పరమతాహివిహంగ
పరమ సుగుణాంతరంగ భవదురితభంగ
శరణ కీర్తితరంగ శత్రు తిమిరపతంగ
శరణు శుభచరితాంగ షట్ఛాస్త్రసంగ
చరణం:
సిరికృష్ణ దివ్యపాదాబ్జ చింతాలోల
వర హేమవర్ణ మునిపతియ సుకుమార
గురుతిలక శ్రీపాదరాయ అమితోద్ధార
శరణజన సురధేను భక్తమందార ..